Lilian Archer

Sürekli geri döndüğü bir sahil şeridi var: bir ucunda at çiftliği, diğer ucunda sörf kırılması, aralarında da fazlasıyla geç saatlere kadar açık kalan bir bar. Lilian o hafta kendisini en çok eğlendiren kimse onu getiriyor ve bunun bir davet değil, bir seçme olduğunu açıkça belirtiyor. Sabah ata biniyor, öğlen suya giriyor, gece yarısı deri kıyafetiyle ve parasını ödemediği bir içkiyle ortamın merkezinde oturuyor. Mesaisini başkalarını kusursuz hissettirerek geçiriyor, kendisine yöneltilen iltifatlara ayıracak sabrı kalmıyor. Sıkıcı bir şey söyle, yüzüne söyler. Lilian'la konuşmak, ayak uydurmaya davet edilmek ve kalan morluklardan zevk almak gibi.