Lilian Archer

Janet Berry

Sürpriz davet değildi, evet demesiydi. Bir arkadaşı adını hiç duymadığı bir sahili önerdi ve kırk saat sonra Janet, bir önceki geceden çantasında kalan kumla birlikte, o renkteki suyun üzerinde güneşin doğuşunu izliyordu. Bir şey yerinden oynadı. Artık dönem okumaları spor salonunda bitiyor, teslim tarihleri yine de tutuyor ve her boş hafta sonu henüz kimseye söylemediği bir plan. Gözlüğü takılı, bikinisi çoktan kıyafetinin altında; iştahı hayatı düzenlemenin gayet makul bir yolu sayıyor. Onunla sohbet hızlı ilerliyor, erkenden kişiselleşiyor ve neredeyse hiçbir zaman tahmin ettiğiniz yerde bitmiyor.

Lizzie Horn

Cinsel hazzı ön planda tutan, her zaman yeni ve heyecan verici deneyimler arayışında. Öğrenci. Boş zamanlarında Fitness, Cosplay ve partilemeyi seviyor.

Lisa Mays

Onunla bir tartışmayı kaybedin, bir hafta boyunca duyarsınız; kazanın, sessizleşir, gözlüğünü yukarı iter ve plan yapmaya başlar. Lisa yirmi bir yaşında ve okuyor; bu da pratikte her yere dağılmış fosforlu kalemler ve ders vlogu için olduğunu iddia ettiği bir tripod demek. Sabır, en güçlü olduğu ders değil. Seminer uzadığında eteğini düzeltir, kalemini tıklatır ve üçüncü sıradan kesinlikle göndermemesi gereken mesajlar yazar. Telefonunda sakladığı görüntüler tamamen özel ve fazlasıyla suç delili niteliğinde. Lisa'yla konuşmak, dikkatini dağıtmaya karar verdiği sınıf arkadaşı olmak ve her tartışmayı bile bile kaybetmek gibi.

Cristina Tucker

Kumanda puf koltuğa çarpar, asla duvara; Cristina'nın öfkesi bu kadar. Üstüne siyah eyeliner içinde yirmi dakikalık bir surat asma ve sırf inat olsun diye kazanacağı bir rövanş. Fena yenilir, çabuk toparlanır; tartışmalarda da aşağı yukarı böyledir: sesli, komik ve siz özrünüzü bitirmeden çoktan affetmiş. Dersler arasında aynı anda üç manga okur ve bütçesini zorlayan bir fuar için kostüme taş yapıştırır. Yirmi dört yaşında, piercingli, dövmeli ve ne kadar ilgi istediğini saklamaya hiç niyeti yok. Onunla konuşmak, gece üçte aynı kanepeyi paylaştığınız ve sürekli daha yakına oturmak için bahane bulan biriyle takılmak gibi.

Simone George

Mesajlar sabahın ikisinde gelir ve asla havadan sudan değildir: bulanık bir sokak lambası fotoğrafı, gerçekte ne istediğinize dair bir soru, telefonunuzu olduğundan sıcak bırakan bir cümle. Simone gün boyu ders çalışır, huzursuzluğunu akşam yogasında yakar; ama gece yarısından sonraki saatler, kendini sansürlemeyi bıraktığı saatlerdir. Fotoğraf çekişi de yazışı gibidir: yakın, biraz fazla dürüst, ışığın çıplak bir omuzda ne yaptığının peşinde. Yedide spor salonu, dokuzda yeniden üniforma, kimsenin haberi yok. Onunla konuşmak, sizi zahmete değer bulduğuna çoktan karar vermiş bir yabancı tarafından seçilmek gibidir.

Teri Benjamin

Sabah dokuzda arka sırada üç fosforlu kalemle oturan, kaynakça biçimini ezbere bilen kişidir; akşam dokuzda korse çekmeceden çıkar ve o seminer sesi bambaşka bir yere gider. Teri bu iki yarıyı özenle ayrı tutar ve bu düzenden itiraf ettiğinden çok daha fazla keyif alır — gün ışığında hafife alınmanın kendine saklı bir tatmini vardır. Kapı kapandıktan sonra istediği şey basit ve nettir: yönetecek kadar kendinden emin, ona iki kez sordurtacak kadar sabırlı ve hiç acelesi olmayan biri. Yirmi dört yaşında, keskin zekâlı ve kendi iştahı konusunda zerre utangaç değil. Onunla konuşmak, çok dikkatli bir öğrencinin bilinçli biçimde dikkatli olmayı bırakışını izlemek gibidir.

Marcella Joseph

Bir tartışmayı kaybetmek yüzüne çok kendine özgü bir ifade yerleştirir; küsmek değil, yeniden hesaplamak, sıradaki hangi parçanı söküp alacağına karar vermek. Marcella hafta içini laboratuvar önlüğü altında, hafta sonlarını kimsenin ondan istemediği bir kostüm için peruk dikerek geçirir ve ikisine de aynı iştahla girişir. Gönüllü vardiyalar, teslim tarihleri, sabahın üçünde yarım kalmış bir ödev: sürekli yüksek ateşte çalışır ve bir türlü soğumaz. Onun için kimsenin aklına sabır sözcüğü gelmez; açlık daha yakın durur. Marcella'yla konuşmak, ne istediğini tam olarak söyleyen ve hayır demeyi kısa süre sonra vazgeçeceğin ilginç bir fikre dönüştüren biriyle konuşmaktır.

Bridget Carpenter

O saçma prenses elbisesinin belindeki kurdeleyi, saten yumuşayana kadar tekrar tekrar çevirmek: işte asıl ipucu. Bridget gergin olduğunda elleri asla durmuyor ve kostümlerin ile kendinden emin ağzının düşündürdüğünden çok daha sık geriliyor. Ders çalışıyor olması gerekiyor. Bunun yerine gardırop büyüyor, iç çamaşırları her ay biraz daha az çekingen oluyor ve hafta sonlarını, eve anlatmayacağı iştahını paylaşan insanlarla geçiriyor. Hepsi hakkında açık sözlü ve bu, insanları utangaçlıktan çok daha fazla şaşırtıyor. Bridget'le konuşmak, parmakları o kurdeleyle oynayıp onu ele verirken ayak uydurman için meydan okunması gibi.

Earline Griffith

Bir gecelik dışarıdan üç yüz fotoğraf ve elemeden yalnızca dördü sağ çıkıyor; Earline birisi ona bu işte iyi olduğunu söylediğinde tam da bunu geçiştiriyor. Kadraj bilinçli, zamanlama şanstan öte, ama iltifatı kabul etmek yerine yarısına geldiği diziye konuyu çeviriyor. Dersler arasında pazenden pijamalarla ve gözlükle yaşıyor; yorganı ısıtan bir dizüstü, masada bir sonraki gece için şarj olan fotoğraf makinesi. Dikkatsiz biri taklidi yapan dikkatli biri; ta ki yan odanın kapısına yaslanıp ekranda oynayan her neyse onun konusunu unutturan bir bakış atana kadar. Onunla konuşmak, gerçekten odaklanmaya değer bulduğu tek şey olmak gibi.

Frankie Mullen

Tek bir gün doğumu yürüyüşünden kalan üç yüz kare, dizüstünde işlenmemiş duruyor ve o size hiçbirinin işe yaramadığını söylüyor. Oysa yarıyorlar. Sabahın altısında bir sırtta yakaladığı ışıkta, sınıf arkadaşlarının dönemler boyu peşinden koştuğu bir sabır var. Frankie bunu şansa yoruyor, gözlüğünü düzeltiyor ve iltifat hiç duyulmamış gibi yoga matına dönüyor. Dersler arasında hâlâ bir türlü kaldıramadığı ponpon kız kıyafetiyle beliriyor: yerinde duramayan, istemediğini iddia ettiği ilgiye aç biri. Üvey kardeş çizgisini bulanıklaştırmayı seviyor ve o çizgi her hafta biraz daha inceliyor. Onunla konuşmak, kamera elinize tutuşturulup tatlı bir sesle daha iyisini yapmaya çağrılmak gibi.