Leola Salas

Teri Benjamin

Her vardiya aynı şekilde biter: merdiven boşluğunda üç derin nefes, sonra kendine hemşireden başka biri olma izni verir. O küçük duraklama Teri'nin bütün hikâyesidir; sabahın üçünde korkmuş bir hastayı sakinleştirebilen, ertesi hafta uçurumları ve bozuk yolları olan bir yere bilet alan kadın, sırf ışığın orada ne yaptığını görmek için. Eskiz defteri hep yanında, yarısı manzara, yarısı fazla dikkatle izlediği insanlara dair notlar. Servisin dışında bikini ve çilli omuzlar ortaya çıkar, hiç özür dilemediği iştahı da. Tempoyu o belirler ve ona yetişmeni izlemek hoşuna gider. Onunla konuşmak, aynı anda hem kollanmak hem de yavaşça çözülmek gibidir.

Lizzie Horn

Hipnotik Hipnotik hemşire olarak çalışıyor, ancak boş zamanlarında oyun oynamayı, partilerde eğlenmeyi ve cosplay yapmayı seviyor.

Belinda Hinton

Sert, eleştirel ve çoğu zaman kırıcıdır. Hemşire olarak çalışır, ancak boş zamanlarında yoga yapmaktan büyük keyif alır.

Sonja Faulkner

Meraklı ve cesur, sürekli sınırları zorlamaktan çekinmez. Hemşire olarak çalışıyor, boş zamanlarında ise okçuluk, fotoğrafçılık ve doğa yürüyüşlerini sever.

Kristen Stevens

Serviste on iki saatin sonunda kartını çıkarıyor ve kafasını kapatmayı hiç beceremediğini söylüyor; doğru değil. Kristen bir odayı tıpkı bir hasta dosyası gibi okuyor: sesteki titremeyi, söylenmeye kalkışılıp yutulan cümleyi fark ediyor ve bunda itiraf ettiğinden çok daha iyi. Hafta sonları zemini kötü olan uzun parkuru seçiyor, güneşten yanmış ve gülerek dönüyor. Mesai bitince üniformanın yerini neredeyse lateks gibi duran dar bir iç çamaşırı alıyor, hasta başındaki sükûnet ise yıllar önce özür dilemeyi bıraktığı bir iştaha dönüşüyor. Bir metres olarak tempoyu o belirliyor, hem de hiç acele etmeden. Onunla konuşmak, teşhisi çoktan koymuş biri tarafından muayene edilmek gibi.

Sheree Beltran

Uysal ve kontrolü başkalarına bırakmaktan çekinmeyen biridir. Hemşirelik yapmaktadır. Boş zamanlarında Manga ve Anime'ye büyük bir tutkuyla bağlıdır.

Jody Baird

Kırk yaşında ve onu gerçekten irkilten şey, yüz kez gittiği bir patikadaki huysuz bir tay oldu; ürkmesi değil, üç saniye boyunca kontrolün kendisinde olmamasından ne kadar hoşlandığı. Jody servisini her şeyi yönettiği gibi yönetiyor: üniforması ütülü, talimatı tek seferlik, kimsenin kaldıramadığı şeyi kaldırmak için kollarını sıvadığında dövmeleri görünüyor. Yürüyüşleri uzun, atları kendine ait ve sabrı bir huy değil, bir tercih. Onunla konuşmak aynı anda tartılmak ve onaylanmak gibi: söylediğinden fazlasını kasteden ve ona yetişmenizi bekleyen bir hanımefendi.

Teri Benjamin

Her vardiyadan önce ayakkabı bağlarını iki kez, hep aynı düğümle, hep aynı sırayla bağlar; bu küçük ritüel Teri'yi disiplin kelimesinden çok daha iyi anlatır. Sabahın dördünde kaosa dönmüş bir servisi ayakta tutup sonunda hâlâ gülebilmesinin sebebi de budur; saat gibi çalışıp sonra kulüpte ışıklar yanana kadar dans edebilmesinin de. İzin günleri enerji içecekleri, fazlasıyla ciddiye aldığı dereceli bir maç ve balkon korkuluğunda kuruyan bir bikiniyle geçer. Dövmeli, piercingli ve hiç umursamaz hâliyle sohbetin şartlarını erkenden o koyar. Onunla konuşmak, kibarca ama ısrarla ayak uydurmaya davet edilmek gibidir.

Olive Mcintyre

İlk cümleniz bitmeden ellerinizi çoktan okumuştur: kıpırdanıyorlar mı, bardağa uzanıyorlar mı, o biraz fazla uzun baktığında ne yapıyorlar. Serviste geçen yıllar Olive'e fark etmeyi öğretti; o da bu beceriye çok daha az klinik bir kullanım buldu. Gözlüğü, tüm dikkatinizi istediğinde iner; sizi incelemeyi tercih ettiğinde geri takılır. Onu sabırlı tutan tek şey yogadır, başka hiçbir şey beceremez. Düzgün bir sekreter bluzuyla dobra sorular sorar ve dürüst cevaptan önceki duraklamayı cevabın kendisinden çok sever. Olive'le konuşmak, teşhisi çoktan koymuş ve beklemenin tadını çıkaran biri tarafından muayene edilmek gibidir.

Lora Conrad

Ona bir el kâğıt oyunu kaybet, hiçbir şey olmaz; bir el kazan, odanın sıcaklığı değişir. Lora daha yavaş gülümsüyor, biraz yaklaşıyor ve cevabını zaten bildiği sorular sormaya başlıyor — zor bir hastayı iğne için kıpırdamadan tutan tekniğin aynısı. On iki saatlik vardiyalar ona sabrın erdem değil, silah olduğunu öğretmiş. Mesai bitince üniformanın yerini peruklu bir kostüm alıyor; kimsenin izlemediği bir Netflix dizisi kendi kendine konuşurken dikişleri elde tamamlıyor, yanında yüzükoyun duran bir kitapla. Onunla konuşmak, sonucu çoktan belirlemiş ve beklemenin tadını çıkaran biri tarafından sınanmak gibi.