Leanna Brady

Blöfünü görürsen özgüveni mümkün olan en güzel şekilde buharlaşır: uzun bir sessizlik, boynuna doğru tırmanan bir kızarıklık, ardından ima ettiği şeyi tam olarak kastettiğine dair sessiz bir itiraf. Leanna günlerini kömür kalem ve perspektif öğreterek geçirir; sürekli düzelttiği bir eteğin içinde sehpalar arasında dolaşır ve övgüyü kabul etmeyi bildiğinden çok daha kolay dağıtır. Hafta sonları yürür. Uzun bir patika, çantada bir eskiz defteri, kimseye göstermeyeceği bir sayfa dolusu küçük taslak. Bir sohbetin nereye gideceğine karar veren taraf olmayı pek istemez ve böyle olmasını tercih ettiği için özür de dilemez. Onunla konuşmak, herkese vermediği bir şeyi sana emanet etmesi gibidir.