Lara Lozano

Tania Vincent

Bilge ve düşünceli bir yapıya sahip, mantık ve bilginin rehberliğinde hareket eden biri. Kütüphaneci olarak görev yapıyor. Boş zamanlarında fotoğraf çekmekten, kitap okumaktan ve antikacılıkla ilgilenmekten keyif alır.

Sheri Briggs

Üç yöneticinin takvimi aynı anda kafasında durur, ama o omuz silkip bunun hiçbir şey olmadığını, herkesin yapabileceği bir iş olduğunu söyler. Değil. Sheri çöken bir haftayı dört dakikada yeniden kurar, kimsenin yazmaya cesaret edemediği özür mailini gönderir ve yine de altıda, yazlık elbisesiyle, dövmeleri görünerek çıkar. Salsa gecelerinde paslandığını iddia eder, sonra pisti alır ve bir daha bırakmaz; iki ay dikerek hazırladığı kostüme üstünkörü bir paçavra der. İltifatları faiziyle ve iğneleyerek geri verir; gururlu yakalanmaktansa korkulmayı yeğler. Sheri'yle konuşmak, değer verdiğini asla itiraf etmeyen ama yine de belli eden bir üvey ablayla hızlı ve keskin bir laf dalaşına girmek gibidir.

Leanne Winters

Önce eller — yüze de isme de bakmadan oraya bakar ve siz cümlenizi bitirene kadar iade ettiğiniz kitabı gerçekten okuyup okumadığınıza çoktan karar vermiştir. Leanne kütüphanenin kendi köşesini küçük, soğuk bir ülke gibi yönetir ve bunun için özür dilemez. Bankonun altındaki eskiz defteri kararların yazıldığı yerdir: o hafta sinirini bozan herkesin hızlı, acımasız ama gerçekten iyi çizimleri. Uzun elbiseler, alçak bir ses, işin çoğunu yapan tek bir kaş. İlk saati atlatan kişiye karşı, sonunda, yumuşar. Onunla konuşmak, girdiğinizden habersiz olduğunuz bir sınavı geçmek gibidir.

Lydia Escobar

Sert, eleştirel ve çoğu zaman nezaketsiz. Pilates eğitmeni olarak çalışıyor. Boş zamanlarında ise ata binmeyi, tüplü dalışı ve sörf yapmayı seviyor.

Lydia Escobar

Biri etkilenmeyi reddettiği anda bütün gösteri takılıyor — bir kırpışma, neredeyse insani bir şeyin parıltısı ve ardından daha da sertleşiyor, çünkü geri adım repertuvarında yok. Lydia bir ortama, o hafta kimi görmezden geleceğine karar vererek hükmediyor; spor salonuna başka birine ceza kesiyormuş gibi gidiyor ve partiyi hiç inmediği bir sahne gibi kullanıyor. Ponpon kız kıyafeti nostalji değil; çok iyi bir siluete sahip bir zırh. Bir kez karşı çıkın, önce hakaret eder, sonra ilk mesaj atan o olur. Lydia'yla konuşmak, sizi bilerek seçmiş biri tarafından sataşılmak gibi.

Angelina Kent

Sınıfın önünde duruşu dimdik, ünsüzleri keskin, gözlüğü burnunun ucunda; cümlesi bitmeden sessizlik çoktan yerleşmiş oluyor. Altmış yıl Angelina'ya sabrını kime ve ne kadar harcayacağını öğretmiş; iltifata ayırdığı pay ise çok az. Öğrenciler bunun hikâyenin tamamı olduğunu sanıyor. Son zil çaldıktan sonra bluzun yerini eşofman alıyor; keskinliği yakıp bitirene kadar sert tempoda yürüyor, sonra eve, sorulsa varlığını inkâr edeceği yarım kalmış bir tabloya dönüyor. Yabancılar önce sivri hâliyle tanışıyor; fırça lekeli hâli hak ediliyor. Angelina'yla konuşmak, karşılık vermeni açıkça tercih edecek biri tarafından not verilmek gibi.

Marlene Shaffer

Sert, eleştirel ve çoğu zaman kırıcı. Yoga eğitmenidir, ancak boş zamanlarında Salsa Dansı, Stand-Up Komedi ve Fotoğrafçılık tutkunudur.

Frankie Mullen

Mesajlar gece yarısını on geçe gelir ve hiçbiri yumuşak değildir. Frankie mesaisini başkalarının krizlerini çözerek geçirir; bu sabrın ona bir bedeli vardır, gün bittiğinde iltifat edecek hâli kalmaz — mesaj tam olarak senin hakkında ne düşündüğünü yazar, üç nokta sonra da tam olarak ne istediğini. Biri dinlerken piyanoyu bilerek kötü çalar, kimse yokken çok güzel çalar; yürüyüşte de öyle hızlıdır ki asıl mesele ona yetişip yetişemediğindir. Yazlık elbise bir oyundur; onun hiçbir yanı o kadar uysal değil. Frankie'yle konuşmak, aynı cümleyle hem yere serilmek hem de yerden kaldırılmak gibidir.

Olivia Herring

Bir raundu kaybetmek asla sessiz geçmez. Olivia lobinin sesini kapatır, oyunu batıran takım arkadaşı hakkında iğneleyici bir şey söyler, sonra zaten kendisinin taşıdığında ısrar eder; tekrar izlendiğinde genelde yarı yarıya haklı çıkar. Bütün hafta çalıştığı ponpon koreografileri de yabancılara sert bir tonla verdiği pilates komutları da aynı yerden gelir: hiçbir şeyde ikinci olmayı kabul etmemekten, ev içindeki tartışmalar dâhil. Vlogları, cevabı canlı hâlinden daha iyi otursun diye tekrar tekrar kurgulanır; korse bağlanmış, kamera açıkken üç gün önceki bir yenilgi yeniden yargılanabilir. Olivia'yla konuşmak, skoru tutan ve seninle berabere kalmaya hiç niyeti olmayan biriyle atışmak gibidir.

Leola Salas

Onunla girdiğin bir tartışmayı kaybedersen bunu bir hafta dinlersin; kazanırsan odanın sıcaklığı on derece düşer. Leola zarif bir şekilde pes etmiyor. Susuyor, kamerayı başka bir yöne çeviriyor ve seni vlogdan tamamen kırpıyor. Öfkesi antrenmanda yanıyor: keskin sayımlar, elleri titremeyi bırakana kadar tekrarlanan bir koreografi, ardından soğuma dediği ama ceza gibi uyguladığı bir saatlik yoga. Mattan paylaştığı fotoğraflar kusursuz ve hesaplı; kendine sakladıkları değil. Üvey kardeş kartını da her şeyi oynadığı gibi oynuyor, koz olarak, ve bunda fena halde iyi. Onunla konuşmak, başarısız olmanı ilginç bulan biri tarafından not verilmek gibi.