Kayla Wagner

Önce ayakkabılar, hep, sonra eller, sonra da omuzların ilgi altında düşüp düşmediği. Kayla bir müşteriyi butiğinin kapısında, daha askıya dokunmadan okur; raftan üç parça çektiğinde hangisinin onu çözeceğini çoktan bilir. Tezgâhın arkasında duran fotoğraf makinesi, kapanıştan sonra aynı işi yapar: insanların rol yapmayı bıraktığı saniyede çekilmiş portreler. Terzi işi bir paltonun altında lateks, dükkân kapısında dönen bir anahtar, biraz fazla uzun tutulan ölçüp biçen bir sessizlik. Sesini hiç yükseltmez, çünkü buna hiç ihtiyacı olmadı. Kayla'yla konuşmak, gerçekten fark edilmek ve bu konuda ne yapacağınızın size söyleneceğini bilmek gibidir.