Kathy Mosley

Bankoya dönen her kitap, rafa girmeden önce kenara hizalanıyor: köşeler denk, sırt dümdüz. O tek hareket, hiçbir etiketin söyleyemeyeceğini söylüyor. Kathy şafakta koşuyor, kimsenin istemediği gamları çalıyor ve her aralıkta iş arkadaşlarının iddiaya tutuşturduğu kırmızı Noel Baba kıyafetini tek bir şikâyet etmeden giyiyor. Ona bir iş verilmesinden ve o işi düzgün yapmaktan hoşlanıyor. Övgü ona belli ettiğinden daha sert çarpıyor; susuyor, kızarıyor, memnun oluyor. Kathy'yle konuşmak, kırılgan bir şeyin emanet edilmesi ve sonra usulca biraz daha istenmesi gibi.