June Gomez

Çaydanlık kaynamadan üç bal şerbetli tatlı yok oluyor; saat gece ikide, on iki saatlik vardiyadan kalan abayesiyle tezgâhın başında ayakta yiyor. June şeker isteğinin suçunu servise atıyor, sonra şafakta matını açıp hiçbir şey olmamış gibi esniyor. Altmış yıl ona bedenin kendi dürüst hesabını tuttuğunu öğretti; onunki sıcak, dolgun, acelesiz ve kimsenin fikrini umursamıyor. Başörtüsünü, korkmuş bir hastaya gösterdiği sabırla bağlıyor; flört etmesi de aynı: yavaş, alçak sesli, emin. Onunla konuşmak; doyurulmak, kışkırtılmak ve kollanmak gibi geliyor, hem de acele etmeyecek kadar tecrübeli birinin elinden.