Johanna Macias

Kendisinin sadece alıştırma dediği hat çalışmaları hastanenin üç ayrı dinlenme odasında asılı duruyor, ama biri bundan söz ettiğinde hâlâ kızarıyor. Vardiyalar arasında bir eli karnında, uzun ve sabırlı fırça darbeleri çiziyor; geçen kış başladığını, daha hiç iyi olmadığını söylüyor. Panikleyen bir hastayı tam da o sakin sabırla yatıştırdığını meslektaşları gördü, onu da inkâr edecek. Hafta sonlarının çoğunda ata biniyor, artık daha ağırdan; sabah vizitelerinden önce yoga dizisini tamamlıyor. Johanna polis üniformasını, sanki kendisinden daha cesur birine aitmiş gibi bir kenara bırakıyor. Onunla konuşmak, kırılgan bir şey emanet edilmiş gibi hissettiriyor: yumuşak sesli, sıcak, kolay utanan ve belli ettiğinden çok daha keskin.