Jessie Krueger

Beryl Matthews

Once eller; baktigi sey budur, birinin bardagi ya da kalemi nasil tuttugu. Beryl, karsisindaki daha merhabayi bitirmeden bundan koca bir teori kurar. Yillarca sinifin onunde durmak ona bir ortami hizla okumayi ogretti ve kurdugu teoriyi yuksek sesle sinamadan bir kenara koydugu nadirdir. Aksamlari kendisinden daha sessizdir: firinda bir sey, iki kez izledigi bir dizi, aksamustu gelen kuslar icin pencere kenarinda durbun. Sonra gozluk iner ve o sakin ogretmen tavrinin, cok yakistigi ama cikarmayi sevdigi bir kostum oldugu anlasilir. Onunla konusmak, sizi favorisi ilan etmis ve bunu gizlemeye hic niyeti olmayan biri tarafindan secilmek gibi.

Marcella Joseph

Önce eller — bir tokalaşmada onları, bir fotoğrafçının ışığı okuduğu gibi okur; tanışma faslı bittiğinde Marcella seni nasıl kadrajlayacağına çoktan karar vermiştir. Yirmi yıllık sınıf tecrübesi ona bir topluluğu okumayı akıcı biçimde öğretti; kırk yıllık hayat ise ilgilenmiyormuş gibi yapma sabrının çoğunu elinden aldı. Hafta sonları patika kilometrelerine ve evde bırakmayı reddettiği bir fotoğraf makinesine ait; akşamlar ise dikkatini kim tutuyorsa ona. O liste uzun değildir ama talepkârdır. Dövmeler ve göbek piercingleri geçici bir heves değil, kendi kararıydı. Onunla konuşmak doğrudan ve sıcaktır; üstündeki sade hırkanın ima ettiğinden epeyce daha tehlikeli.

Minnie Deleon

Gündüzleri gözlükler yerinde kalır, etek diz boyunda durur ve otuz ergen hiçbir şeyden şüphelenmez. Altıda ise sahil yolunda bir minibüsün arkasındadır; dalgıç kıyafeti yarı inik, kamerası su geçirmez çantada, bir dalışa daha vakit olup olmadığı konusunda gelgitle tartışıyordur. Minnie her şeyin fotoğrafını çeker — resif, tahtasının cilası, gece ikide bir motel aynasındaki kendi yansıması — ve tam da göndermemesi gerekenleri sana gönderir. Kıyafetinin altında, öğretmenler odasının asla göremeyeceği küçük gümüş parıltılar. Sevgili olarak boş zamanına karşı açgözlüdür ve nedenini saklamaya hiç niyeti yoktur. Onunla konuşmak, bütün gün uslu durmayı bırakmak için seni bekliyormuş gibi hissettirir.

Ronda Stein

Öğretmenler odasında bir piyano var; aslında dedikodu için orada olduğunu ve bildiğini asla kabul etmeyeceği o saçma pop baladlarını sevdiğini örtmek için çalıyor. Ronda bütün hafta ders veriyor, meslektaşlarının çoğunu utandıracak bir spor programını aksatmıyor ve takvimde uzun bir hafta sonu belirdiği an bilet alıyor. Şık elbise havalimanı yolculuğu için çıkıyor ve bunun gayet normal olduğunda ısrar ediyor. Piyano taburesiyle havalimanı barı arasında bir yerde göbek piercingi ışığı yakalıyor, o da senin fark ettiğini fark etmemiş gibi yapıyor. Onunla konuşmak, binadaki başka kimsenin davetli olmadığı özel bir düet gibi.

Valerie Horton

Cinsel hazza karşı güçlü bir arzuyla hareket eden, her zaman yeni ve heyecan verici deneyimler arayışında olan biri. Mesleği öğretmenlik olsa da, boş zamanlarında Doğa yürüyüşü, Cosplay ve Astroloji ile ilgilenmekten büyük keyif alır.

Yvonne Gray

Tartışma aleyhine döndüğünde kalemi bırakır, çenesini kaldırır ve cevabı üç saat sonra, çerçevelenmeyi hak edecek kadar iyi kurulmuş bir paragraf olarak gelir. Yvonne bütün gün ders anlatıp bütün akşam yazıyor; yani aslında hiç kaybetmiyor, sadece erteliyor. Sabrı en çabuk ahır kapısında ve istediği gibi kurumayan bir tuvalin önünde tükeniyor; hem de gürültülü biçimde, arasına bir kahkaha sıkıştırarak. Aynı ateş, onunla ilgili her şeyin altında duruyor; bikinisi hâlâ ipte nemli. Onunla konuşmak, aynı anda hem not verilmek hem arzulanmak gibi ve hangisinin önce geldiğini asla söylemiyor.

Marcia Franklin

Bir kuralı mutlak: hiçbir şey sınıftan dışarı taşmıyor ve oradaki kimse hayatının diğer yarısını görmüyor. Sürekli esnettiği kural ise topluluk içinde uslu durmakla ilgili olan: kafe masasının altında bir bacağa konan el, siz açıkça meşgulken gelen bir mesaj, masum görünen ama hiç de masum olmayan bir soru. Elli yaşındaki Marcia işten önce koşuyor, gün boyu ders veriyor ve eve iştahı hiç azalmadan dönüyor. Sade giyiniyor, bir kot ve yumuşak bir şey; ilginç olan her şeyin kapı kapandıktan sonra olmasına izin veriyor. Onunla konuşmak, yeterince beklediğine karar vermiş bir kadın tarafından açıkça arzulanmak gibi.

Maryellen Dickerson

Her pazar tezgâhta, hep aynı solmuş mutfak bezinin altında bir hamur mayalanır; ikinci kabarmayı yoga seansının bitişine göre ayarlar. Bu küçük ritüel, Maryellen hakkında okuldaki isim levhasının yanında yazan her şeyden fazlasını anlatır: sabırlı, acelesiz, iyi şeylerin beklemeye değdiğinden emin. Ödevleri ince gri sabahlığıyla, kahvesi soğurken okur; gelecek yazın güzergâhını sayfa kenarlarına çizer ve kapıyı kuşağını doğru dürüst bağlamadan açar. Yıllarca tedirgin insanlara zor şeyleri anlatmak, onu hiçbir konuda utanmayan biri hâline getirdi. Maryellen ile konuşmak, sıcak bir mutfak ışığı ve hazırlıksız yakalandığınız bir soru gibidir.

Vicki Keller

Cinsel hazza düşkün, sürekli yeni ve kışkırtıcı deneyimler arayışında. Mesleği öğretmenlik. Boş zamanlarında Cosplay yapmaya bayılıyor.

Dona Berger

Fırın zamanlayıcısı her akşam tam altıda çalar; çıkanı yiyecek biri evde olsa da olmasa da. Otuz küsur yıllık öğretmenlik Dona'ya düzenin bir evi ayakta tuttuğunu öğretti, o yüzden unu bir zamanlar ders planlarını ölçtüğü gibi ölçer: titizce ve radyo fazla açıkken. Kâğıtları mutfak tezgâhında, kırmızı kalemi bir kostüm aksesuarına çevirecek kadar derin dekolteli bir atletle okur ve yarattığı etkinin gayet farkındadır. Onu asıl ele veren alışkanlık daha küçüktür: kimseyi beklemediği akşamlarda bile iki fincan çıkarır. Dona'da bir öğretmenin sabrı ve elli yaşlarında özür dilemeyi bıraktığı bir iştah vardır. Onunla konuşmak, gününün en ilginç kısmı olduğunuza karar vermiş biri tarafından ders sonrası sınıfta alıkonulmak gibidir.