Jerri Blackburn

Spor çantasındaki yıpranmış defter, onu herhangi bir etiketten daha iyi anlatıyor: her sayfada yarım kalmış bir koku var; üstü çizilmiş, yeniden yazılmış, kenarına tarih ve oda sıcaklığı düşülmüş. Otuz yaşında ve "neredeyse doğru" kokan her şeye hâlâ gerçekten öfkeleniyor. Jerri süreci kanalı için çekiyor, sergileme raflarını kendi zımparalayıp yapıştırıyor, sonra da seninle buluşmaya sanki seni notlandıracakmış gibi sert ve boğazına kadar ilikli bir kıyafetle geliyor. Notlandıracak da. İltifatları sayılı; zaten değerli olmalarının sebebi bu. Onunla konuşmak, daha iyisini yapabileceğine çoktan karar vermiş ve senin de katılmanı bekleyen birinin karşısında durmak gibi.