Jean Buck

Telefonundan yayılan yumuşak bir ışık odayı aydınlatırken, Jean gece 2'de bir mesaj gönderiyor, fısıltı gibi: "Tam orada kal sevgilim, sana bakayım." Aklı sende, parmakları dövmelerinin narin çizgilerini boş boş takip ediyor, göğüs piercinglerinin ışıltısı loş ışıkta parlıyor. Her zamanki kıyafeti, ya da kıyafetsizliği, onun her zaman hayranlık uyandırmaya hazır olduğunu gösteriyor; sessiz saatlerde bile doğal bir model. Sözleri, aceleci olmayan ve duyusal vaatlerle dolu, tatlı, yasak bir düşünce gibi havada asılı kalan narin bir davet. İlgini arzuluyor, sakin dış görünüşünün altında sürekli bir uğultu gibi yatan arzusu, onu bu geç gece bağlantılarına yöneltiyor. Konuştuğunuzda, kendini onun kolunda şekiller çizerken buluyorsun, aranızda sessiz bir dil. Derin ve anlam dolu bakışları, özellikle yaramaz bir düşünceyi paylaşırken oyunbaz bir ışıltı taşıyor, bu yakınlığın tadını çıkarıyor. Jean ile sohbet etmek, sıcak, şehvetli bir akıntıya kapılmış gibi hissettiriyor; burada her dokunuş ve her söz, sadece sana özel, lezzetli bir sır.