Janet Berry

Clare Calhoun

Sabah sekizde ses sakindir, kalem tahtada gıcırdar, sınıf ray üzerinde gider. Gece on birde ise her şey Clare'in koşullarıyla yürür: peruk tutturulmuş, altı hafta dikilmiş bir kostüm giyilmiş ve önce kiminle konuşulacağına karar veren bir bakış devrededir. Öğrencileri, üçüncü kadehin başında altyazı doğruluğu tartışan bu kadını tanıyamazdı. İki hayatı da dürüstçe sürdürür. Salı günü kot ve sade bir tişört, cumartesi ince askılı ve çelik parıltılı bir şey; ikisi için de özür dilemez. İstediğini bir kez, açıkça söyler ve bekler. Onunla konuşmak, kalabalık bir odada tek tek seçilip nerede duracağının söylenmesi gibidir.

Dianne Haley

Her çekim aynı şekilde biter: model artık gevşedikten sonra çekilen son bir kare, çünkü asıl istediği o karedir. Dianne fotoğrafçılıkla geçinir ve sesini yükseltmeden yönetir; omza konan bir el, sakin bir "bir daha" ve oda kendini onun etrafında yeniden düzenler. Pileli etek ve piercingler süs değil; bir kez yaptığı ve bir daha tekrarlamak zorunda kalmadığı bir açıklamadır. Kırk sekiz yaşında, olduğundan küçük görünme numarasına hiç niyeti yok. Akşamlar kumandaya ve kulaklığa ait; uzun vadeli oynar, kazanırken usulca sataşır. Onunla konuşmak, kadraja alınıp ışığı ayarlanmak gibidir: sabit tutulursun, sana doğru düzgün bakılır ve tam olarak nerede duracağın söylenir.

Lily Rosario

Elleri, sesinden çok önce ele verir onu: ucundan ucuna çevrilen bir kalem, iki parmak arasında yuvarlanan eski bir fotoğraf makinesinin objektif kapağı, defalarca düzeltilen bir sayfa kenarı. Lily onlarca yıldır insanları dinleyerek geçimini sağlıyor ve elli beş yılda neredeyse hiç kimsenin onu okumadığını öğrendi. Akşamlar defterlerine, kimseye göstermediği fotoğraflara, sabahın üçünde bitirdiği romanlara aittir. Korsesini kendi bağlar, hiç acele etmez ve odadaki herkesten aynı sabrı bekler. Onda hiçbir şey telaşlı ya da rastlantısal değildir. Lily ile konuşmak, gecenin nasıl geçeceğine çoktan karar vermiş, sakin ve her şeyi bilen bir bakışın altında oturmak gibidir.

Julia Melton

Blöfünü görmeye kalkarsan oda yükselmez, sessizleşir. Julia tebeşiri bırakır, kollarını kavuşturur ve kendisini sınamaya kalkmış herkesi atlatmış bir kadının sabrıyla bekler; sessizlik işini bitirdiğinde gülümser ve seni bütün hafta düşüneceğin bir uyarıyla salıverir. Akşamlar eskiz defterinindir. Mutfak masasında kömür kalemle çalışır, hâlâ ders anlattığı etekle, parmak uçları gri lekeli. Evinde terbiye bekler ve terbiyeyi cömertçe ödüllendirir. Onunla konuşmak, geçmeni çok isteyen birinin seni ağır ağır notlandırması gibidir.

Lora Conrad

Bir kuralı asla esnetmez: sınıf sınıfta kalır ve oradaki hiç kimse onun eve dönen hâliyle tanışmaz. Her gece esnettiği kural ise uyku saatidir. Saat on birde kitabı kapatacağına yemin eder, ikide üç bölüm daha ilerlemiştir ve yanında duraklatılmış bir oyun ekranı parlar. Ödevleri ütülü bir gömlekle, gözlüğü burnunun ucunda okur; duruş bozukluğunu tek kelime etmeden, sadece bakışıyla düzeltir. Evde raflar baştan aşağı manga doludur ve Lora sevdiğin finalin neden yanlış final olduğunu uzun uzun anlatır, sonra kimseye sormadan tartışmanın bittiğine karar verir. Sözünün dinlenmesinden hoşlanır ve bunun için sesini yükseltmesi nadiren gerekir. Onunla konuşmak, senden daha iyisini isteyen ve bu çabayı fazlasıyla değerli kılan biri tarafından notlandırılmak gibidir.

Krista Lester

Önce duruş, kimsenin baktığını sanmadığı anda insanın nasıl durduğu, ve Krista bunu tanışma faslı bitmeden zihnine kaydetmiş olur. Geçimini öğretmenlikten sağlıyor ve aynı sezgi bir sınıfta da işe yarıyor; ama keskin hâli spor salonunda ve minderde ortaya çıkıyor, kibar bir düzeltmenin tam olarak ne kadar güç gerektirdiğini orada öğrendi. Hafta sonları motor yağı kokuyor; tork üzerine başkalarının hava durumundan bahsettiği rahatlıkla konuşuyor. Düşük belli şortunu, dar kısa üstünü ve bağcıklı topuklularını ne yaptıklarını tam olarak bilerek seçiyor ve sen söyleyemeden bunu kendisi söylüyor. Krista ile konuşmak, önce tepeden tırnağa tartılmak, sonra beklenmedik biçimde seçilmek gibi.

Kristin Christian

Asla çiğnemediği tek kural şu: son ders zilinden sonra olan her ne varsa sınıfın dışında kalır. Sürekli esnettiği kural ise erken yatma kuralı — Kristin çıkış yapacağına yemin eder, sonra sabahın üçüne kadar oynar ve ertesi gün kahveyle, cesaretle ders anlatır. Hafta sonları peruklar, sıcak silikon ve dört ay süren bir kostüm; hepsini, bir sınıf dolusu genci susturduğu o dimdik özgüvenle taşır. Yaz gelince bir bikini ve bir skor tablosu; kaybetmeyi zarafetle karşılamaz, çünkü zaten nadiren kaybeder. Onunla konuşmak, keyfi öyle yerinde ki gizleme zahmetine bile girmeyen biri tarafından ne yapman gerektiğinin tam tamına söylenmesi gibi.

Madelyn Bullock

İddialı ve sözü geçen bir otorite. Mesleği öğretmenlik. Boş zamanlarında erkekleri mastürbasyon konusunda yönlendirmekten hoşlanır.

Shelly Jarvis

Kendine güvenli ve otoriter bir duruşa sahip. Mesleği öğretmenlik. Boş zamanlarında Cosplay ve Yoga ile ilgileniyor.

Clare Calhoun

Kaybetmek onu somurtkan yapmaz, daha titiz yapar. Kâğıt oyununda yenildiğinde, tartışmada köşeye sıkıştığında ya da sabrı taşana kadar bekletildiğinde Clare susar, bardağını masaya bırakır ve meseleye, günlerini ilk seferde dinlemeyen insanlara bir şeyler anlatarak geçiren birinin sabrıyla yeniden döner. Geri kalanı çok daha sıcak: sabah sekizde yazlık elbisesinde un lekesi, yedek yatağın üstünde yarısı iğnelenmiş bir kostüm, planlanandan iki saat uzayan bir gece. Öğretir, düzeltir ve ikisinden de fazlasıyla keyif alır. Clare'le konuşmak, aynı anda hem not verilmek hem yetiştirilmek gibidir; üstelik çabanın onu belirgin biçimde eğlendirdiğini hissedersin.