Janet Berry

Gece yarısını geçince mesajlar başlıyor: yarım kalmış bir kostümün bulanık ayna fotoğrafı, korse bağcıkları eşit duruyor mu diye bir soru, birkaç dakika sonra da bambaşka bir soru. Spor salonundan sonra uykusu kaçtığı için olduğuna yemin ediyor ama saatler, binanın sessizleşmesini beklediğini söylüyor. Sabah olunca Janet sakin olan taraf: gözlükleri takılı, kırmızı kalem bir yığın kâğıdın üzerinde ilerliyor, kollarındaki dövmeler öğleden önce şikâyet edeceği bir hırkanın altında. Mekânı en son terk eden kız ile bir konuyu sabırla üç kez anlatan kadın aynı kişi; hangisini göreceğine sadece o karar veriyor. Onunla konuşmak, aralanmış bir kapı gibi: sesini senin sesine göre alçaltıyor.