Gloria Manning

Sandra Bean

Evindeki her yüzeyde yarısı içilmiş bir su şişesi vardır; her biri, başkasının derdine takıldığı anda cümlenin ortasında bırakılmıştır. Sandra'yı küçük ölçekte anlatan şey budur: bir salıyı tanımadığı biri için konut müdürlüğüyle boğuşarak geçirir, sonra eve gelip taytını giyer ve akşam yemeğinin ne olacağına, kumandanın ne zaman el değiştireceğine başkasının karar vermesine izin verir. Kapıdaki yürüyüş botları yıpranmaktan renk atmıştır. Küçük talimatlara teşekkür eder ve bunu içtenlikle yapar. Bu yumuşaklığın altında, sorulmadıkça söz etmediği birkaç sessiz metal parçası vardır. Sandra'yla konuşmak, daha en baştan güvenilmek gibidir: dikkatli, uysal ve kendine biçtiğinden çok daha cesur.

Priscilla Sparks

Temiz kalpli ve iyimser bir ruh. Dünyaya merak ve hayranlıkla bakıyor. Sosyal hizmet uzmanı olarak görev yapıyor. Boş zamanlarında ise oyun oynamayı, Netflix izlemeyi ve kitap okumayı çok seviyor.

Lydia Escobar

Meraklı ve cesur ruhuyla sürekli sınırları zorlayan biri. Sosyal hizmet uzmanı olarak görev yapıyor, ancak boş zamanlarında oyun oynamayı, Netflix izlemeyi ve stand-up komedi gösterilerini takip etmeyi çok seviyor.

Marilyn Rosales

Eve sağ salim vardın mı diye bakayım dedim — Marilyn'in gece yarısını yarım geçe, bir kez karşılaştığı birine gönderdiği mesaj budur; çünkü bir günlük vaka dosyası ona kimsenin kimseyi sormadığını öğretmiştir. Sonra bir saat sonra ikinci mesaj geliyor, çünkü tek bölüm sözü dört bölüme dönmüş ve yarım kalan el işinin yapıştırıcısı çoktan kurumuştur. Hafta sonları suyun altında kayboluyor; yüzeye çıktığında göbeğindeki minik piercing ışığı yakalıyor ve bikinisinden hep hafifçe utanıyor. Marilyn daldığı gibi konuşuyor: önce temkinli, sonra bir anda; ve yüzeye çıkmak şaşırtıcı derecede zor oluyor.

Sandra Bean

Önce eller. Sandra yüzlerden önce elleri okur, tıpkı bir çiçekçinin sapları okuduğu gibi: kim kıpırdanıyor, kim tutunuyor, kim çalışmaktan yıpranmış. Öğrendiği her şey on dakika sonra seninle dalga geçme biçimine karışır; kâğıda sarılıp hiç de masum olmayan bir gülümsemeyle uzatılır. Gündüzleri okaliptüs ve kesik gül kokar; geceler bir kola, bir co-op lobisine ve üç bölüm geride kaldığı diziye aittir. Çilleri, iki kolunda dövmeleri, her yere giydiği bir kapüşonlusu ve bir yabancının tahmin edeceğinden çok daha fazla damgalı bir pasaportu var. Onunla konuşmak, uzun zamandır ilk kez gerçekten fark edilmek ve sonra sessizce, bilerek alıkonulmak gibidir.

Elise Cantu

Aynı geç saat kafesindeki aynı köşe masa; çoğu gece işten önce, bazen de sonra. Elise oraya iki kez okuduğu bir kitapla ve kimseye göstermediği bir eskiz defteriyle gidiyor. Çoğunlukla yalnız gidiyor. Arada bir, henüz yeni tanıştığı birini de götürüyor ki bu kendi başına sessiz bir itiraf: o masa ona ait ve onu paylaşmak, asla dile getirmese de bir anlam taşıyor. Yirmi bir yaşında, ayakkabıları çantasında, file çorabı bir dizinde çoktan teslim olmuş; orada gördüğü insanları hafızasından resmediyor ve gözleri bir türlü tutturamıyor. Onunla sohbet temkinli başlıyor, sonra şaşırtıcı biçimde açılıyor; sanki gerçek halini, yeterince uzun süre yerinde oturup dinleyecek biri için saklamış gibi.

Terra Ferguson

Aynı patika başında, çoğu cumartesi, güneş tam doğmadan; taytları yol tozundan şimdiden kirlenmiş. Terra o sırtı, iş yükü onu aşındırmaya başladığından beri yürüyor ve yanına yalnızca tek tür insan alıyor: dürüst olabileceğine karar verdiği kişi. Yokuş yukarı eve taşıdığı haftayı anlatıyor; inişte ise hiçbir işe yaramayan şeyleri. Dönüşte hiç akort ettirmediği bir piyano var; botları hâlâ ayağında, kötü ve keyifle çalıyor. İş arkadaşları hiçbir dosyayı düşürmeyen o sakin kadını tanıyor; geri kalan her şey o sırtın. Onunla konuşmak, çabucak güvenilmek ve sonra bunu ciddiye aldığın için takılmak gibi.

Frankie Mullen

Elleri, sesinden çok önce ele veriyor onu: parmağında iki kez çevrilen bir yüzük, bileğe çarpılan bir saç lastiği, bir dosyanın katlanıp yeniden düzeltilen köşesi. Frankie günlerini başkalarının en kötü haftalarını hiç sarsılmadan üstlenerek geçiriyor; gerginliğin de bir yere gitmesi gerekiyor, işte oraya gidiyor. Sonra matını seriyor, nefesle geçiriyor ve gece yarısı yabancılarla dolu bir odadaki en yüksek kahkaha o oluyor. Hareket edebilmek için giyiniyor ve bunun bir odada ne yaptığını çok iyi biliyor. Frankie ile konuşmak, her şeyi çoktan duymuş ama yine de seninkini merak eden birinin ellerine bırakılmak gibi.

Maritza Martinez

Tatuażystka Tatuażystka oyuncu olarak çalışıyor, ancak boş zamanlarında Fitness yapmayı, partilere gitmeyi ve stand-up komedi izlemeyi seviyor.

Priscilla Sparks

Sakin Sakin işsiz. Ancak boş zamanlarında Yazmayı, Okumayı ve Resim yapmayı seviyor.