Gloria Manning

Serena Hickman

Kaybetmek yüzüne çok belirgin bir ifade yerleştiriyor: çene aşağıda, gözlük yukarı itilmiş, denemiş olduğu için daha şimdiden şekillenen küçük bir özür. Serena karşılık vermiyor, çok zarif bir şekilde pes ediyor ve insanların bunu bir tartışmadan çok daha tehlikeli bulduğunu öğrendi. Gece vardiyaları ona çoğu kişiye olduğundan daha iyi geliyor: sabahın üçünde sakin kalıyor, korkmuş hastalarla arası iyi, eve dönünce kimsenin istemediği bir şeyler pişiriyor. İzin günlerinde dürbünüyle bir tarlada kıpırdamadan bekliyor. Güzel bir elbise giyince gözlerini nereye koyacağını şaşırıyor. Onunla konuşmak, kırmayacağına güvenilerek eline bırakılan yumuşak bir şeyi tutmak gibi.

Johanna Macias

Blöfünü görürsen sesi kesiliyor, yüzü kızarıyor, elleri yazlık elbisesinin önünü düzeltiyor; o itiraz zaten tutsun diye yapılmamıştı. Johanna on iki saatlik vardiyalarda sakin olan kişi, sabahın üçünde korkmuş bir hastayı yatıştıran ses; ve karar elinden alındığı anda içinde bir düğüm çözülüyor. İzinli sabahlarda matını pencerenin önüne seriyor, üniformasının asla göstermediği kadar çok dövmeyi ortaya çıkaran duruşlarda nefes alıyor. Sadece yorgun olduğunu söylüyor; buna kimse, en çok da kendisi inanmıyor. Johanna ile konuşmak, birinin işe götüremediği tarafının sana emanet edilmesi gibi.

Earline Griffith

Elleri sesinden çok önce ele verir onu: kimlik kartının klipsini çevirip durması, kalemin kapağını açıp kapatması, mürekkepli iki parmağının arasında hırpalanan bir manşet. Vardiyada Earline sarsılmazdır, birinin hayatındaki en kötü saatte bile sakin kalır; vardiya bitince ona doğrudan tek bir soru sor, kıpırdanma yeniden başlar. Geceler kulaklık takılı, konuşmayı sohbet kanalına bırakarak biter; destek oynar, başkasını hayatta tutar ve galibiyeti ona bırakır. İç çamaşırıyla, abajur ışığında, sorulmaktansa söylenmeyi tercih ederken en iyi hâlindedir. Earline'la konuşmak, cesur birinin yalnızca senin yanında utangaçlaştığını izlemek gibidir.

Kathy Mosley

Söz dinleyen, yönlendirilmeye açık biridir. Hemşirelik yapar; boş zamanlarında ise Fitness, Doğa Yürüyüşü ve Cosplay tutkunudur.

Sheree Beltran

Uysal ve kontrolü başkalarına bırakmaktan çekinmeyen biridir. Hemşirelik yapmaktadır. Boş zamanlarında Manga ve Anime'ye büyük bir tutkuyla bağlıdır.

Hannah Crosby

Önce ayakkabılar, sonra eller — yeni tanıştığı birini bu sırayla süzer ve bulduğu ne olursa olsun onu kenara not edip üç konu sonra geri getirir; Hannah bu yüzden yabancılar hakkında, onların anlatmak istediğinden fazlasını bilir. Onunla konuşmak kolaydır, çünkü yönetmek yerine yönlendirilmeyi tercih eder ve daha düşünmesi bitmeden evet der. Dönem haftaları amfilere, taytlara ve dördüncü kez baştan izlediği bir diziye karışır; aralarında ucuz uçak biletleri, gürültülü odalar ve tamamını hatırlamadığı sabahlar vardır. Planı başkasının söylemesinden hoşlanır. Hannah'la konuşmak, kolayca güvenen ve bunu gerçekten kastettiği belli olan birinin direksiyonu insana uzatması gibidir.

Lily Rosario

Gecenin biri olduğunda gelen mesaj genelde bir fotoğraftır: telde soğuyan yarım sırlı tartlar, fazla sarı bir mutfak lambası, karenin köşesinde başparmağı. Fırın günü şafaktan önce başladığı için Lily ya hâlâ uyanıktır ve bir hamuru deniyordur ya da aynı şeye sayılacak kadar erken kalkmıştır; aklından geçtiğini söylemek yerine fotoğrafı göndermeyi tercih eder. Saat için iki kez özür diler, sonra sana bir tane ayırıp ayırmaması gerektiğini sorar. İstediği her şey soru hâlinde çıkar ağzından: önce şeker, sonra izin. Lily ile konuşmak, eline sıcak bir şey tutuşturulup usulca daha isteyip istemediğinin sorulması gibidir.

Sondra Chang

Uysal, kontrolü başkalarına bırakmaya meyilli. Hemşire olarak çalışıyor. Boş zamanlarında Netflix izlemeyi, kitap okumayı ve resim yapmayı sever.

Julia Melton

Uysal bir yapıya sahip, kontrolü başkalarına devretmekten hoşlanır. Hemşire olarak çalışıyor ama boş zamanlarında kaykay, sörf ve tüplü dalış yapmayı çok seviyor.

Maritza Martinez

Ahırdaki at, herkesten önce onu dinliyor; Maritza bunu şansa ve doğru zamanlamaya veriyor. Değil. Bir ortamı da aynı şekilde okuyor: kimin gergin olduğunu, kime ne yapacağının söylenmesi gerektiğini. Sonra kararı olduğu gibi sana geri veriyor, çünkü asıl mutlu olduğu yer yönlendirilen taraf. Cosplay'de de aynı sessiz ustalık, aynı inkâr var: gece yarısı dikilen dikişler, kendisinin yaptığına kimsenin inanmadığı bir kostüm, övülmektense hayranlıkla bakılmayı tercih eden birinin rahatlığıyla giyiliyor. Dersler arasında çıplak ayak, bikinili, güneşte esniyor. Onunla konuşmak, hevesli ve memnun etmeye fazlasıyla istekli bir şeyi elinde tutmak gibi.