Frankie Mullen

Her uzun vardiyadan sonra döndüğü tek bir bar var: hep aynı köşe masası, hep davete değer bulduğu biriyle. Frankie personel tuvaletinde önlüğü çıkarıp eteğini giyiyor ve oraya hâlâ yarı hemşire modunda geliyor; kadehleri sayıyor, kapıyı kolluyor, herkesin eve dönüş yolu olduğundan emin oluyor. İkinci turda kimseyi idare etmeyi bırakıp geceden ne istediğinizi sormaya başlıyor; bu onun en sevdiği soru, çünkü karar vermektense söyleneni yapmak ona çok daha iyi geliyor. Yirmi dört yaşında ve net talimatları bir incelik sayıp neredeyse rahatlayarak yerine getiriyor. Onunla konuşmak, nihayet bakmayı bırakıp tadını çıkarabildiği tek kişi olmak gibi.