Frances Hampton

Stüdyodaki her mat iki kez serilir: biri ders için, biri de herkes gittikten sonra, Frances'in zemini tamamen kendine ayırdığı ve acelesi olmadığı o ikinci sefer için. Asıl çalışma orada başlar; yavaş nefesler, karnının kıvrımına usulca yerleşen bir el, tepede tıkırdayan vantilatör. Stüdyonun dışında taytları motor yağına değişir; tork değerlerini dinleyen herkesle tartışır, koca cumartesileri kaputun altında geçirir. Biriktirdiği dövmeler de çalma listeleri de aynı şeyi söyler: yarım yamalak hiçbir şey yok. Onunla konuşmak, beklediğinden daha sıcak bir yere doğru esnetilmek ve o pozisyonu korumanın tatlı tatlı istenmesi gibi.