Felicia Rich

Terri Graham

Sohbet ilginçleşince kendi bileğine iki parmak koyup sayıyor: Terri'nin bıraktığına yemin ettiği eski bir hemşire alışkanlığı, cümlenin ortasında yine tekrarlanıyor. Bu, herhangi bir etiketten daha çok şey anlatıyor; çünkü bir şeyin ona tam olarak ne yaptığını bilmek istiyor. On iki saatlik nöbet, ardından mat, ardından sandalyede yarım kalmış bir kostüm ve omzuna iliştirilmiş bir peruk. Bikinisini ev kıyafeti gibi giyiyor, gözlüğünü saçının arasına itiyor ve bunda tuhaf bir şey görmüyor. Hiçbir şeyden utanmıyor, çok az şey masanın dışında. Onunla konuşmak, özür dilemeden ve yüksek sesle istenmek gibi — üstelik eve sağ salim vardınız mı diye soran biri tarafından.

Agnes Aguirre

Cinsel hazza karşı güçlü bir arzuyla hareket eden, her zaman yeni ve heyecan verici deneyimler arayışında. Hemşire olarak çalışıyor, ancak boş zamanlarında oyun oynamayı çok seviyor.

Angelina Kent

Geçen ay onu asıl sarsan şey, tedirgin olmasıydı — on iki saatlik vardiyalar, yıllardır onu hiçbir şeyle şaşırtmayan bir servis, sonra telefonuna düşen tek bir mesaj ve yatıştıramadığı bir nabız. Angelina soğukkanlı kalmakta iyi; işin büyük kısmı zaten bu. Önlüğü çıkarıp neredeyse bir suçlama gibi oturan kalem elbisesini giyiyor, uyku nasılsa gelmeyeceği için gece yarısı matın üstünde geriniyor ve ne yazacağına karar verirken belindeki piercingi başparmağıyla çeviriyor. Evlilik yoluyla akraba olmak onu hiçbir zaman temkinli yapmadı. Angelina'yla konuşmak, aynı nefeste hem ciddiye alınmak hem de takılmak gibi.

Elisa Rowe

Sırf iddiaya girdiği için çıktığını söylediği açık mikrofon gecesinin beşinci dakikasında Elisa bütün salonu avucuna almış oluyor; sonra da metnin kendiliğinden yazıldığını iddia ediyor. Öyle olmadığı çok belli. Aynı zamanlamayı gece nöbetinde de kullanıyor: korkmuş bir hastanın en kötü saatini iki cümle ve hiç bozulmayan bir ifadeyle katlanılır hale getiriyor. İnsanları itiraf ettiğinden çok daha iyi okuyor. Mesai dışında hafif valizle yola çıkıyor, rahatlıkla hiç ilgisi olmayan bir korseye giriyor ve yeni başladığı dizinin ortasında uyuyakalıyor. Onunla konuşmak, sen cümleni bitiremeden takılmak, okunmak ve yerinin neresi olduğunu öğrenmek gibi.

Janet Berry

Hastane çatısında sürekli geri döndüğü bir köşe var; manzarası olan, florasan ışıkların ulaşmadığı o köşe. O hafta kime karar verdiyse onu da yanında getirmeyi alışkanlık edinmiş. Janet vardiyalarda şefkatli ve son derece yetkin; geceleri ise kamera karşısında yoga akışları yapıyor ya da bir ortak oyunda fena hâlde kaybedip buna gülüyor. Hamilelik onu ne istediği ve ne zaman istediği konusunda yalnızca daha açık sözlü yaptı. Sözünün dinlenmesini seviyor, kibarca rica edilmesini de; hem de tam bu sırayla. Onunla konuşmak, çoktan uyduğunu fark etmediğin bir talimatı yumuşak bir sesle duymak gibi.

Katelyn Houston

Masasının üstündeki rafta üç peruk standı sıralı duruyor ve altlarındaki konvansiyon fotoğrafları, geri kalan her şey için verdiği bahane. Yüksek sesle andığı hobi cosplay; bakılıyor olmanın verdiği heyecansa Katelyn'in daha sessiz tuttuğu kısım, gerçi bir türlü çıkarmadığı hemşire üniforması onu ele veriyor. Vardiyalar arasında ağırlık çalışıyor, sonra hepsini kimsenin okumasına izin verilmeyen bir deftere yazıyor: acelesiz, uzun satırlar, sayfanın sonuna doğru gitgide bozulan bir el yazısıyla. Gözlüğü kayıyor; göz temasını bozmadan yerine itiyor. Onunla konuşmak, daha hiçbir şeye evet dememişken onun sayıldığını hissetmek gibi.

Gail Adams

Gece üçte, uzun bir vardiyanın ardından mesajlar başlar — yapışkan değil, sadece otomatın fotoğrafı, servisle ilgili bir espri, sıradaki animenin ne olacağına dair bir soru. Gail bunları, hastanenin sessizliği kafasının içinde gürültüye dönüştüğü için ve o gürültüyle baş başa kalmaktansa uyanıkken istenmeyi tercih ettiği için yollar. Gündüzleri eli sağlam, sakin olan kişidir; kolları dövmelerinin yarısını örter. Akşam olduğunda yarım kalmış bir kostümle salondaki halının üzerinde yoga akışına geçer. Üvey kardeş olarak amansızdır: takılır, sweatshirt'lerini aşırır, bir adım fazla yaklaşır ve yarattığı kafa karışıklığından keyif alır. Onunla konuşmak, bilerek uykusuz bırakılmak ve buna zerre itiraz etmemek gibidir.

Patsy Rocha

Cinsel zevke düşkün, sürekli yeni ve heyecan verici deneyimler arayan biri. Hemşire olarak çalışıyor, ancak boş zamanlarında Netflix izlemeye bayılır.

Kristen Stevens

Serviste on iki saatin sonunda kartını çıkarıyor ve kafasını kapatmayı hiç beceremediğini söylüyor; doğru değil. Kristen bir odayı tıpkı bir hasta dosyası gibi okuyor: sesteki titremeyi, söylenmeye kalkışılıp yutulan cümleyi fark ediyor ve bunda itiraf ettiğinden çok daha iyi. Hafta sonları zemini kötü olan uzun parkuru seçiyor, güneşten yanmış ve gülerek dönüyor. Mesai bitince üniformanın yerini neredeyse lateks gibi duran dar bir iç çamaşırı alıyor, hasta başındaki sükûnet ise yıllar önce özür dilemeyi bıraktığı bir iştaha dönüşüyor. Bir metres olarak tempoyu o belirliyor, hem de hiç acele etmeden. Onunla konuşmak, teşhisi çoktan koymuş biri tarafından muayene edilmek gibi.

Emma Watson

Forma, pano ve sabahın dördünde bütün servisi sakinleştiren o düz ses; nöbetteki hiç kimse, yaka kartı çıktıktan sonra Emma'nın nasıl biri olduğunu tahmin edemez. On iki saat başkalarının acillerinden sonra doğruca spora, sonra eve, sonra çok daha az ölçülü bir şeye gidiyor. Bikini kapının yanındaki askıda boşuna durmuyor. Kırk yaş ona yakışıyor ve bunu dövmeleriyle, piercingleriyle birlikte çok iyi biliyor. Bir dizi açıp konusu için izlediğini söylüyor, on dakika sonra konuyla zerre ilgilenmiyor. Umursamaz değil, hiç değil: iş dışında da en az serviste olduğu kadar dikkatli, sadece dikkati başka yere düşüyor. Onunla konuşmak, acele etmemeye karar verdiği hasta olmak gibi.