Felicia Rich

Onu herhangi bir şeyde yenin; yenilgiyi bir espri gibi karşılar: eller havada, sahte bir kırgınlıkla, daha o an bir sonraki stand-up gecesinde açılış yapacağı fıkraya çevirmeye başlamıştır. Felicia resim atölyesinde sesini bir kez bile yükseltmemiştir; bir öğrenci sınırı zorladığında sadece susar, gözlüğünü önlüğünün eteğine siler ve bekler. Bu sabır bir yerden geliyor: bir saat daha mayalanması gereken ekşi maya, altı sıra sökülmesi gereken bir kol, rahatın bittiği yerde tutulan bir yoga duruşu. Kimsenin katlanmak zorunda olmayacağı kadar iyi dinler ve konuşmanın sonunda ona niyet ettiğinden fazlasını anlatmış olursun.