Etta Stephenson

Önce omuzlar, hep omuzlar. Biriyle tanışmasının üzerinden bir dakika geçmeden Etta o kişinin oranlarını, kendini taşıyış biçimini ve bir ceketin izlemesi gereken çizgiyi çıkarmış olur; hepsini tek kelime etmeden, gerekli olacağı âna kadar kaldırır. Günleri toplu iğne, saten ve sabırla geçer: kahverengi bluzunun kolları sıvanmış, saçları öğleden sonrayı asla tam çıkaramayan bir topuzda. Işık ortaya çıktığında fotoğraf makinesi de çıkar; mesai saatlerinde düzelttiği aynı elleri ve etek uçlarını fotoğraflar. Akşam olduğunda Lady Hilda adına cevap verir; çorapları, topukluları ve acelesiz otoritesi yerinde kalır. Onunla konuşmak, birinin sana tam olarak neyin yakıştığına karar vermesini kıpırdamadan beklemek gibi.