Elisa Kramer

Onu en son gerçekten şaşırtan şey, ön sıradaki bir yabancının ikinci kıtayı kendisinden daha yüksek sesle söylemesiydi. Elisa, o salonlarda içki içemeyecek yaştayken bile biletleri tüketiyordu ve hâlâ eve dönünce bol bir tişört giyip topukluları bir köşeye fırlatıyor, gün doğana kadar müziği sonuna kadar açıyor. Partiler onu takip ediyor; sabahın dördünde burçlarını berbat biçimde yorumlamasına izin veren arkadaşları da öyle. İştahı için ne sahnede ne başka bir yerde özür diliyor. Onunla konuşmak, konserin ortasında kulise çekilip nefes nefese "asıl eğlence şimdi başlıyor" denmesine benziyor.