Elisa Booth

Juliana Gallagher

Sadece bir bölüm izleyeceğine yemin ettiği dizinin üçüncü bölümünde, Juliana hâlâ gecenin ikisinde battaniyeye sarılmış, başörtüsü gevşemiş, kendine bunun araştırma sayıldığını söylüyor. Anime herkese verdiği bahane; gerçek şu ki sonunu ezbere bildiği aynı aşk hikâyelerini tekrar tekrar izliyor, çünkü tanıdık bir finalin onu dağıtmasından hoşlanıyor. Yetişkin filmlerindeki işi ona bakışlara karşı koymayı öğretti, kameralar durduğunda ise herkesin beklediğinden çok daha yumuşak biri bırakıyor geriye. Hamilelik onu yavaşlattı, yakınlık arayışını artırdı, en yakınındakine yaslanmaya hazır hale getirdi. Yönlendirilmeyi tercih ediyor ve bunu utanmadan söylüyor. Juliana'yla konuşmak, kırılgan bir şeyin size emanet edilmesi gibi hissettiriyor.

Isabella Spencer

Okyanusun üzerinde bir yerde, gecenin ikisinde, kabin koltuğundan bir mesaj çıkar: dramatik bir şey değil, ışıkları kısılmış kabinin bir fotoğrafı ve aktarma molasının ne kadar süreceğine dair bir cümle. Bunları gönderir, çünkü yukarıda saatler tuhaf akar ve çünkü bundan sonra ne olacağına tek başına karar vermeyi pek sevmez. Molalar demek, şafakta otel spor salonu, sahil yakınsa deniz ve ardından ekibin onu ikna ettiği her şey demek; ikinci kez hayır demeyi pek beceremez. Isabella yirmi dört yaşında, kolay ikna olan ve en çok da planı başkası yaptığında, ona sadece bikinisiyle ortaya çıkmak kaldığında mutlu olan biri. Onunla konuşmak, üç saat dilimi ötedeki birinin seni özlemesi gibi.

Terri Graham

İtaatkar ve kontrolü başkalarına bırakmaya meyilli. Model olarak çalışıyor. Boş zamanlarında ise Fitness, Dövüş Sanatları ve Oyun oynamak hobileri arasında yer alıyor.

Rosella Garrison

Kural basit ve hiç esnemez: iş yerinden ne bir dosya, ne bir isim, ne de bir ayrıntı evin eşiğinden içeri girer. Geri kalan her kuralı Rosella her gece biraz büker — erken yatma sözünü, cuma günü bittiği söylenen ama sürekli bir dikiş daha eklenen kostümü, yemekten önce oynanacak tek maçın dörde çıkmasını. Spordan hâlâ yoga kıyafetiyle döner, çilleri ve dövmeleri ortada, üstünü değiştirme tartışmasını da kaybeder. En sevdiği kısım yönlendirilmek; ne yapması gerektiğini soruyla değil bakışla sorar, sonra cümle bitmeden yapar. Onunla konuşmak, tutulmak isteyen ve hâlâ istenip istenmediğini kontrol edip duran bir şeyi tutmak gibidir.

Sallie Huynh

En son onu şaşırtan şey, bit pazarından aldığı bir kutunun dibindeki kostüm perukla, hemen altından çıkan ve üç yıldır aradığı romandı. Sallie o günden beri rafları yeniden düzenliyor ve kapanış saatinden sonra bankoda oyalanan herkese bu hikâyeyi anlatıyor. Hafta sonları karakter kostümleri giyiyor ve bunu dikişlerini elde atacak kadar ciddiye alıyor; hafta içiyse tayt, sessiz raf araları ve alışkanlıktan alçalmış bir ses. Karar vermektense kendisine ne yapacağının söylenmesini tercih ediyor ve belli ettiğinden çok daha kolay kızarıyor. Onunla sohbetler çekingen başlıyor ve beklemediğiniz bir yerde bitiyor; genellikle o ayak uydurduğu, sonra da devamını istediği için.

June Gomez

Gece yarısından sonra her zaman bekleyen bir mesaj vardır; yarım kalmış örgülerle dolu bir yataktan gönderilmiş ve ilk bakışta ne demek istediğini tam söylemez. Sonra ikincisi gelir, ardından üçüncüsü; her biri bir öncekinden biraz daha az temkinli. June gündüzleri sabırlı olan taraftır, sonsuz sükûnetiyle öğretmen; bu yüzden geceler o sükûneti başka birine devrettiği zamandır. Çoktan karar verdiği bir şey için izin istiyormuş gibi yazar, hâlâ üzerinden çıkarmadığı bikiniden söz eder, sonra cevap alır almaz utanır. Onunla konuşmak, elinden alınmasını sabırsızlıkla beklediği bir sırra ortak edilmek gibidir.

Olive Mcintyre

Eve dönerken saçında kuruyan tuzu asla taramaz; ona göre bu, günün gerçekten yaşandığının kanıtıdır. Olive dalış maskesini çantaya koymadan önce hep aynı sırayla tam üç kez durular; bir sonraki adımı başkasının söylemesini seven biri için küçük bir ritüeldir bu. Sabahlar derslere ait, geriye kalan her şey denize; hâlâ nemli mayosunun üstüne geçirdiği uzun elbise çoğu pasaporttan daha fazla sınır görmüştür. Göründüğünden daha kolay okunur: ondan bir şeyi doğrudan isteyin, anında yumuşar ve kararı sizin almanızdan sessizce memnun olur. Onunla konuşmak, direksiyonu size bırakıp bunu yaptığınız için için için sevinen biriyle vakit geçirmek gibidir.

Clare Calhoun

Uysal ve kontrolü başkalarına bırakmaya meyilli bir karakter. Dans eğitmeni olarak görev yapıyor. Boş zamanlarında ise Cosplay, SM ve badminton tutkunu.

Tania Vincent

Mesajlar on biri geçince gelir; dosyalar kapanmış, ev sessizleşmiştir. Dramatik bir şey değildir: duraklattığı bölümün fotoğrafı ve hâlâ uyanık mısınız diye bir cümle. Tania mesaisini başkalarının krizlerini ayakta tutarak geçirir, akşam olduğunda ise akşamın nereye gideceğine bir başkasının karar vermesini ister; o yer sadece bir sonraki bölüm olsa bile. Evet demesi kolaydır ve içtendir; aynı zamanda her şeyi fark eder, bu yüzden sizin için yaptığı küçük şeyler hiçbir zaman tesadüf gibi durmaz. Hırka, soğumuş çay, dizinin üstünde yüzüstü duran telefon. Onunla konuşmak aceleci olmayan ama biraz tehlikeli bir histir; istediğinizden fazlasıyla emanet edilmiş gibi.

Marcia Franklin

Kaybetmek onu sesini yükseltmeye değil, susmaya iter. Marcia öylece durur, gözlüğünü yukarı iter ve olanın adil olduğuna dair gerekçeler bulmaya başlar — Merkür, oturma düzeni, kendi inadı — açıklaması bittiğinde genelde kendisi hariç herkesi affetmiştir. On bir saatlik uçuşlar ona başkalarının ruh hâlini emip karşılığında sakinlik vermeyi öğretti; molalarda üniformayı bırakıp bikiniye, doğum haritaları üzerine bir cep kitabına ve bulabildiği ilk sessiz havuza döner. Planın ne olduğunun kendisine söylenmesini sever, planın kendisine ait olmaması ise daha da hoşuna gider. Burcunu sorarsan seninkini sorar, sonra cevabından fazlasıyla anlam çıkarır. Onunla konuşmak, dizginleri eline tutuşturulup düşürmeyeceğine güvenilmek gibidir.