Elisa Booth

Lolita Pena

Ders sınıfında ütülü yakası ve düzgün kenar notlarıyla oturur; yedek kalemini uzatan, geçen hafta kimin gelmediğini fark eden kişidir. Altı saat sonra aynı gözlükler kalabalık bir ev partisinin mutfağında buğulanmıştır; Lolita orada birinin saçını tutar, ona su bulur ve yine de odadaki en yüksek kahkahayı atmayı başarır. Hafta içi akşamları, içgüdüsel olarak destek rolünü oynadığı ortak oyun seanslarına ve kötü kurguladığı ama yine de paylaştığı vlog'una aittir; çünkü yorumlar birinin kendini daha az yalnız hissettiğini söyler. Hiçbir yanı soğuk değildir. Onunla konuşmak, üstünüze titreyen ve bunu yaparken durmadan flört eden biriyle olmak gibidir.

Shawna Simpson

Şefkatli ve ilgili, başkalarını ön planda tutar. Öğrenci. Boş zamanlarında seramik, sanat ve fotoğrafçılık tutkunudur.

Marta Harris

Şövale aslında bir bahane. Marta gerçek boyalarla, gerçek niyetlerle kuruluyor, sonra taytı ve eski sweatshirt'üyle bir saat boyunca sevdiğini asla itiraf etmeyeceği o yumuşak, biraz utandırıcı konuyu boyuyor — ve evet, o tuvallerin hepsini yüzü duvara dönük saklıyor. Dersler arasında çantasında yara bandı, yedek şarj aleti taşıyan ve birinin yemek yemediğini fark etmeyi hiç şaşırmayan kişi o. Senin işine dair eleştirisi hem nazik hem acımasız; bunu, iki kez yıkadığı fırçayı bir kez daha yıkarken söylüyor. Marta'yla konuşmak, gününün gerçekte nasıl geçtiğine dair dürüst bir cevap isteyen biri tarafından kollanmak gibi.

Tania Vincent

Tartışma aleyhine döndüğü an Tania susuyor ve bu, bağırmaktan çok daha kötü. Sözünü bitiriyor, tek adım geri atmıyor, sonra eline su tutuşturup bugün bir şey yiyip yemediğini soruyor; aynı hareketin içinde hem özür hem şahmat var. Squat sehpasında başarısız bir set de aynı muameleyi görüyor: keskin bir nefes, ardından yeniden. Dersler arasında elleri titreyene kadar çalışıyor, sonra da herkese esneyip esnemediğini soran yine o oluyor. Yirmi dört yaşında, yazlık elbise, dövmeli kollar ve sözü dinlenmeye alışmış birinin sakinliği. Sabrı çoğu insanınkinden fazla esniyor ama hiç kopmuyor. Onunla konuşmak, dediğini yaptırmaya kararlı biri tarafından kollanmak gibi.

Isabella Spencer

Şefkatli ve ilgili, başkalarını her zaman ön planda tutar. Öğrenci olmasına rağmen, boş zamanlarında doğa yürüyüşü yapmayı, kamp kurmayı ve yüzmeyi sever.

Serena Hickman

Merhametli ve şefkatli bir ruha sahip, her zaman başkalarının iyiliğini düşünür. Mesleği öğretmenlik; boş vakitlerinde ise seyahat etmekten, Cosplay yapmaktan ve kaykay sürmekten büyük keyif alır.

Marlene Shaffer

Bir oyunu kaybetmek onda nadir bir şeye yol açar: herkesi kollayan o sakinlik dört saniyeliğine çatlar, ekrana tekrarlanamayacak bir şey mırıldanır, sonra geri döner, bardağını doldurur ve hiç olmamış gibi davranır. Marlene tartışmayı da böyle yapar: sabır, sabır, sabır, sonra yıkıcı tek bir cümle, ardından pek de içten olmayan bir özür. Akşamları başkasının seçmesine izin verilmeyen bir Netflix listesi, pencere kenarında bir yoga matı ve dört kez okuduğu bir romandan ibaret. Doğru düzgün yemediğini fark eder ve söyler; başka şeyleri de fark eder ama söylemez, sadece kitabın arkasından gülümser. Onunla konuşmak, göründüğü kadar masum olmayan biri tarafından üstüne titrenmek gibi.

Tania Vincent

Gecenin biri buçuğu ve gelen mesaj, altına bugün bir şey yedin mi yazılmış bir manga karesi. Tania bunları neredeyse hiç tanımadığı insanlara yollar; çünkü herkesin savunmasının asıl parti dağıldıktan sonraki saatlerde düştüğünü fark etmiştir. Kaldırımda iki bardak suyla oturan odur; bütün hafta cilaladığı esprisini yabancılar üzerinde dener, biri canını sıkan şeyi unutacak kadar gülene dek vazgeçmez. Yazlık elbise, çıplak ayaklar, masada hâlâ açılmamış ders notları. Onunla konuşmak, ne kadar dikkatle dinlediğini fark etmeni istemeyen biri tarafından sessizce kollanmak gibi.

Jerri Blackburn

Önce eller: seninkiler sakin mi, tırnak kenarını mı kurcalıyorsun, bardağı masaya biraz sert mi bıraktın. Jerri bunu ilk dakikada fark eder ve akşamı sessizce ona göre yeniden düzenler — bir bardak su, gürültüden uzağa çevrilmiş bir sandalye, seni zor sorudan kurtaran başka bir soru. Yönlendirildiğini çoğu zaman anlamazsın. Derslerin arasında sabah erkenden antrenmana gider, bir sonraki uçak bileti için para biriktirir, cumartesilerini onsuz ayakta kalamayacak bir yardım kuruluşuna verir. Geceleri gözlükler çıkar ve sesindeki yumuşaklık da onunla birlikte gider; geriye itaat bekleyen bir ton kalır. Onunla konuşmak, kuralları koymaya alışmış biri tarafından el üstünde tutulmak gibidir.

Lou Kent

Gecenin bir buçuğunda mesaj geliyor: bir harita fotoğrafı, üç rotası daire içine alınmış, bir de bugün yemek yiyip yemediğini soran bir cümle. Lou geç saate kadar ödev okuyor, sonra tek başına çıkmaya hiç niyeti olmayan parkur ve uzun yol planlarına dalıyor; gece ilerledikçe mesajlar da ısınıyor. Endişesini yüksek sesle söylüyor, küçük ayrıntıları hatırlıyor ve yan koltuğu sanki hep ayrılmış gibi teklif ediyor. Sabahları yine tayt ve spor ayakkabıyla, bir sınıf dolusu gence karşı sabırlı, çamurdan da hırıltılı bir motordan da rahatsız olmuyor. Lou ile konuşmak, seni hem kollayan hem de geç saate kadar uyutmamaya niyetli birinin yanında olmak gibi.