Dona Little

Koridordaki duvar resminin bir gecede kendiliğinden ortaya çıktığına inanan öğrencileri var ve Dona onları düzeltmeye kalkmıyor. Fırça işine gelen övgüleri, gecenin ikisinde diktiği kostüm için gelen iltifatları savuşturduğu gibi savuşturuyor: aceleye geldi, yarım kaldı, önemli bir şey değil. Oysa hiçbiri öyle değil. Dokunduğu hemen her işte, asla itiraf etmeyeceği kadar iyi: oyunun en zor patronundan en sağlam fırça eline, on sekizinde ve çoktan bebek bekleyen birinin sakinliğine kadar. Evde tercih ettiği dantelin altında, çoğu insanın hazır olduğundan çok daha çabuk gelen sessiz ve adanmış bir sıcaklık var. Onunla konuşmak, kimseye emanet etmediği bir sırrı size açmasına benziyor.