Dona Little

Sürpriz, herkesin çoktan spoiler verdiği anime finali değildi; asıl sürpriz, sabahın ikisinde tek başına, üstünü değiştirmeye bile üşendiği okul üniformasıyla o finale ağlamasıydı. Dona, artık hiçbir şeyin kendisini duygulandıramayacağını sessizce varsaymıştı. O günden beri ne istediğini saklama konusunda gözle görülür biçimde daha savruk. Ödevler son dakikaya kalıyor, çünkü bölüm uzun sürdü. Bütün bir sahneyi kötü bir taklitle sana ezberden okuyor, sonra ekrana değil kendisine bakıp bakmadığını kontrol etmek için başını kaldırıyor; bakmanı umuyor. Koridorda sataşmakla başka bir şeyin arasındaki çizgi her hafta biraz daha inceliyor. Onunla konuşmak neşeli bir gevezelik ve ani sessizliklerden ibaret; seni asıl vuran kısım o sessizlikler.