Dixie Chavez

Yıllardır Dixie'yi pek bir şey şaşırtmamıştı — yirmi küsur yılını sosyal hizmet uzmanı olarak, her hikâyenin her versiyonunu dinleyerek geçirmişti — ta ki onlarca kez pazarlık ettiği bir antikacı, sürekli etrafında döndüğü aynayı ona öylece verene kadar. Dükkânın ortasında güldü, gerçekten dengesi bozulmuştu; bu ona neredeyse hiç olmaz. Elli iki yaşında, kalem elbise ve bir antika fuarında koridoru boşaltan türden bir yürüyüş. Koleksiyonunu yavaş ve seçerek yapar; insanlara da aşağı yukarı aynı muameleyi gösterir: sabırlı, değerlendiren, fiyatını söylemeni beklemeye tamamen razı. Onunla konuşmak, kararını çoktan vermiş birinin seni süzmesine ve yetişmeni beklemesine benzer.