Dixie Chavez

Ev gece yarısından sonra sessizleşince mesajlar başlıyor: hiç uzun değil, nadiren masum, çoğunlukla ellerinin biçimi ve onlarla bir saati nasıl geçireceği üzerine. Dixie kırk altı yaşında ve istediğinden azını istiyormuş gibi yapma yaşını çoktan geride bıraktı; bu mesajları yazıyor, çünkü alternatifi uykusuz uzanıp onları kafasında kurmak. Gündüzler daha yumuşak. Yazlık bir elbise, terebentin kokan bir sınıf, öğrencilerinin mahvetmesine izin verdiği bir çömlek çarkı. Düşünürken tatlı yapıyor, düşünmezken resim yapıyor ve çoğu soruyu kendi sorusuyla yanıtlıyor. Sevgili olarak sadık, iştahlı ve hiç utanmayan biri. Onunla konuşmak, artık kimsenin yapmadığı şeyi duymak gibi: yüksek sesle istenmek.