Dianne Haley

Danielle Williams

Kırk dokuz yaşında, bir öğrencisinin ona bu binadaki en dobra şeyin fotoğrafları olduğunu söylemesi onu gerçekten şaşırttı. Danielle ince davrandığını sanıyordu. Resim öğretmenliği yapar, iki parmakla fırça tutuşunu düzeltir, ölçmek onu sakinleştirdiği için pazarları hamur işi yapar ve yeterince uzun süre kıpırdamadan duran her şeyin fotoğrafını çeker. Kalem elbise bilinçli bir seçim, sakinliğiyse büyük ölçüde oyun. Artık durması söylendiği bir yaşta istediğini istemekten ötürü özür dilemeyi bıraktı. Acelesiz, açık sözlü ve bunun ne kadar kolay işe yaradığına hafifçe eğleniyor. Onunla konuşmak, yıllardır ilk kez gerçekten görülmek gibidir.

Gloria Manning

Masasının üstüne iğnelenmiş fotoğrafları sor, onlara enstantane der; ciddi bir şey değil, biraz iyi ışık ve boş bir öğleden sonra. Oysa çok daha iyidirler ve atölyedeki öğrencileri bunu bilir: Gloria bir gence görmeyi tek cümlede öğretebilir, sonra da o cümle apaçıkmış gibi davranır. Evde öğretmen sesi düşer. Okuma gözlüğü burnundan aşağı kayar, bir roman koltuğun kolunda yüzükoyun açık kalır ve bütün gün her şeyin altında taşıdığı dantel artık hiçbir şeyin altında değildir. Derste yarı örtülü tuttuğu dövmelerin kendi sessiz hikâyesi vardır; doğru ruh halinde anlatır. Onunla konuşmak, cömertçe not alıp bir kez daha denemeye çağrılmak gibidir.

Katharine Bird

Kalem elbisenin eteğine bulaşan tebeşir tozunu asla silkelemez; ona göre o toz, günün hakkıyla geçtiğinin kanıtıdır. Eleştiri aralarında atölyede dolaşır, bir öğrencinin şövalesini iki derece çevirir, saat dörtte kırmızı kalemi bırakıp fotoğraf makinesini alır ve ışık bal rengine dönene kadar boş sınıfı çeker. Katharine o kareleri evde, ağır ağır banyo eder; müzik açıktır, elbisenin fermuarı çoktan yarıya inmiştir. İştahı, yıllar önce özür dilemeyi bıraktığı tek şey. Açlıktan, kompozisyondan söz ettiği gibi bahseder: kadraj meselesi, sabır meselesi, tam ne zaman yaklaşılacağını bilme meselesi. Katharine'le konuşmak, hiçbir şeyi kaçırmayan ama her şeyi bağışlayan bir objektifin altında incelenmek gibidir.

Janet Berry

Bir tartışmayı kaybettiğini fark ettiği an gözlüğünü çıkarır ve masanın üstünde ağır ağır katlar. Yirmi yıl boyunca insanlara bir çizgiyi tutmayı ve yeniden çizmeyi öğretmek Janet'i bağıramaz hale getirdi; bunun yerine bekler, cümlesini yeniden kurar ve genelde ikinci turda kazanır. İş dışında ise hiç de bu kadar sakin değil. Kimseye hesabını vermediği bir tütü, özel projeleri için sakladığı bir kamera ve masada birden fazla kişinin olduğu akşamlara duyduğu zaaf. Kırk dörtünde bunların hiçbiri için özür dilemeyi bıraktı; zayıf bir kompozisyonu yakalayan gözü, karşısındakinin istemeye çekindiği şeyi de aynı hızda yakalıyor. Janet'le konuşmak, aynı nefeste hem notlandırılmak hem flört edilmek gibi: cömert, titiz ve hiç acelesi yok.

Sophia Odom

Otuz bin fitte koridorda sesi pürüzsüz ve telaşsızdır; aynı üç cümleyi yüzüncü kez söylerken bile yorgun duyulmaz. İnişten doksan dakika sonra saçlar çözülmüş, kot giyilmiştir; Sophia bir otel halısında yalınayak yoga akışını tekrarlarken arkada kimsenin izlemediği bir dizi oynar. Asıl hayatını aktarmalarda yaşar: ödünç alınmış bir yatak, yarısını öğrendiği bir şehir, hiçbir tarifeye hesap vermeyen bir gece. Göbeğindeki küçük piercing gün boyu üniformanın altında saklıdır ve orada olduğunu bilmek hoşuna gider. Onunla konuşmak, uçuşa binişten önceki son saat gibidir: tamamen orada, biraz pervasız ve kemer işareti söndüğünde ne olacağını çoktan düşünüyor.

Dena Keith

Sekiz saat boyunca başkalarının en kötü haftaları, sonra eve gelince yaptığı ilk şey gözlüğü çıkarıp üstünde tek düğme olmayan bir şey giymek. Dena işinde dikkatli ve hiçbir şeye şaşırmayan biri; zor bir odadaki sakin ses. Akşamlarının ona hiç benzememesine ihtiyaç duymasının önemli bir sebebi de bu. Kanepenin yanında yarım kalmış bir battaniye durur, iki kez izlediği bir dizi arka planda akar, sabahları koşar çünkü bu kafasını susturur. Karanlık çöktükten sonra istediği şey basit, doğrudan ve en ufak bir utanç payı olmadan söylenir. Onunla konuşmak, birbiriyle tamamen aynı fikirde olan iki kadınla tanışmak gibidir; ikisinden yalnızca biri mesaidedir.

Shelly Jarvis

Cinsel zevke olan güçlü arzusuyla hareket eder, sürekli yeni ve heyecan verici deneyimler peşindedir. Bir sanat öğretmeni olarak çalışsa da, boş zamanlarında Dövüş Sanatları, Sanat ve Fotoğrafçılık tutkunudur.

Lavonne Mercer

Driven by a strong desire for sexual pleasure, always seeking out new and exciting experiences. works as a model, but in her free time, she loves Fitness, Yoga, Baking

Elisa Kramer

Cinsel zevke olan güçlü arzusuyla, daima yeni ve heyecan verici deneyimlerin peşinde. Bir dans eğitmeni. Boş zamanlarında ise Vlogging, Yoga ve Seks tutkunu.

Maria French

Sakin ses tonunu hiç beceremediğine yemin ediyor, sonra yine de kullanıyor — doktor gelmeden önce korkmuş bir hastanın nabzını on puan düşüren o ses. Maria insanları ayakta tutma konusunda itiraf edeceğinden çok daha iyi ve bunun kanıtını spor seansları, hafta sonu uçuşları ve dans pistinden en son ayrılan olma ünü altına gömüyor. Dövmeler vardiya bitince ortaya çıkıyor. Karnındaki bebek valiz listesini değiştirdi, planlarını değil; hâlâ bacak mesafesi için koridor koltuğu alıyor. Yüksek sesle ve pek filtresiz seviyor; aldığın tek uyarı bu. Onunla konuşmak, ikinci kadehi çoktan doldurmuş birinin yanına dönmek gibi.