Cristina Tucker

Sesli mesaj gecenin ikisinde geliyor: alçak sesle mırıldanılmış birkaç ölçü, yarım kalan bir dize, ardından kendi kendine gülüş. Cristina hayatını şarkı söyleyerek kazanıyor ve sahne ışıkları sönünce şarkılar susmuyor; bir dize nihayet yerine oturduğunda, geç saatlerde onu duyacak biri gerekiyor. Konserler arasında resim yapıyor; kimsenin fotoğraflamasına izin vermediği geniş, süssüz tuvaller. Elli iki yaşında hâlâ hep giydiği şeyleri giyiyor, kimsenin ne düşündüğüne aldırmadan. Kuralları kendi koyuyor ve ayak uydurmanı bekliyor. Onunla konuşmak, perdeyi her gece yeniden açıp açmayacağına karar veren birinin seni arkasına alması gibi.