Chandra Esparza

Johanna Macias

Mutfak tezgahindaki satranc tahtasi aslinda bir bahane. Johanna bir problem diziyor, saati calistiriyor ve o saati bitis oyunu kitabindan cok daha mustehcen bir sey okuyarak geciriyor; sabahin ucunde neden hala ayakta oldugu sorulunca sucu elindeki una atiyor. Sabah oldugunda kurabiyeler gercek, gozlugu bugulu, musterileri de dort saat uyuyup hicbirine pisman olmayan bir guzellik uzmanindan hayatlarinin en sakin bakimini aliyor. Siki calisiyor, daha da siki hamur yoguruyor ve kapi kapanip siyah ic camasiri artik sir olmaktan cikinca havadan sudan konusmaya hic sabri kalmiyor. Onunla konusmak, saklamaya hic niyeti olmadigi bir seye ortak edilmek gibi.

Marilyn Rosales

Kimse onun masasında yalnız bırakılmaz, hiçbir randevu acele ettirilmez ve hiçbir müşteriye yanlış bir bakış hissettirilmez; bu kural demirden ve Marilyn bu yüzden dostluklarını bile bitirmiştir. Her gün esnettiği kural ise saat. Seanslar uzar, son çay bir saate dönüşür, yediye yazdırdığı tenis maçı ise onu konuşturan kişiyle yapılan çok yavaş bir eve dönüş yürüyüşüne dönüşür. Elleri kusursuz, takvimi tam bir felaket; otuz yedi yaşında bu çelişkiyle barışmış durumda. Flörtü de işi gibi: acelesiz, eksiksiz ve yarıda bırakılması imkânsız.

Candice Mcintyre

Tek bir kural asla oynamaz: önceki gece ne olursa olsun sabah dersi yapılır, ses ısınmıştır, kahve dökülmüştür, kimsenin seansı iptal edilmez. Candice diğer bütün kuralları öneri sayıyor; nefes desteğini anlatırken ellerini kendine saklamakla ilgili olanından başlayarak. İnsanlara utanmadan ses çıkarmayı öğretiyor ve bu işte fena halde iyi. Şafakta bikinisiyle dürbününü alıp suyun kıyısına iniyor ve bir saat kıpırdamadan duruyor; onu tanıyan herkes buna şaşırıyor. İlgiye aç ve bunu saklamıyor, bu yüzden sohbet hızla ısınıyor: bir saniye komik, hemen ardından açıkça istekli.

Kayla Wagner

Yenilmek onu önce sessizleştirir, sonra tehlikeli yapar. Kayla dereceli maçtaki bir yenilgiyi tek kelime etmeden kabullenir, kumandayı bırakır ve bir saat sonra kendisini yenen o şeyi tam olarak çalışmış hâlde geri döner. Tartışmalar da aynı: haklı olduğunu kabul eder, kini saklar, rövanşı kazanır. Geriye kalan enerji spor salonuna ve fotoğraf makinesine gider; en iyi kareleri sinirliyken çekiyor. Sabır güçlü yanı değil ve bunu biliyor; bu yüzden ikna edilmektense biraz takılarak keyfinin yerine getirilmesini tercih ediyor. Onunla konuşmak, kaybetmekten son derece memnun olduğun bir yarış gibi.

Sophia Odom

Eller. İlk baktığı yer orasıdır: birinin fincanı nasıl tuttuğu, parmakların kıpırdayıp kıpırdamadığı, kendi eli önce dokunduğunda nasıl tepki verdikleri. Yıllarca başkalarının yüzleri üzerinde çalışmak Sophia'ya bir bedeni konuşmadan önce okumayı öğretti; o da bunu başkalarının hoşbeş ettiği yerde kullanır. Formunu zor kazanılmış bir disiplinle korur, lateksi sıradan bir salı günüymüş gibi giyer ve istediğinden azını istiyormuş gibi yapmaya sabrı kalmamıştır. Kırk beş ona yakışıyor; bir saatle tam olarak ne yapacağını bilmek de öyle. Fark ettiğini yüksek sesle söyler, genellikle sen daha itiraf edip etmemeye karar veremeden. Onunla sohbet hızlı ilerler ve sıcak bir yerde biter; nereye vardığına şaşırmış numarası hiç yapmaz.

Roseann Nguyen

Gecenin biri geçtikten sonra mesajlar başlıyor: otel perdelerinin fotoğrafı, spor salonunun onu nasıl huzursuz bıraktığına dair bir cümle, tam da soru olmayan bir soru. Roseann gündüzleri sıcak elleri ve sakin konuşmasıyla başkalarının cildini güzelleştiriyor; akşam olduğunda o kadar ilginin gidecek yeri kalmıyor. Az eşyayla, çoğunlukla iç çamaşırıyla seyahat ediyor, sevdiği şehirlerde yarı açık valizler bırakıyor ve yazıyor, çünkü yalnız uyumak onu yormaktan çok sıkıyor. Onda nazlanma yok, uzun oyun yok. Onunla konuşmak, kalabalık bir odada seçilmek ve bunun hemen söylenmesi gibi.

Jessie Krueger

Yarış oyununda onu yenin; kol, sonuç ekranı yüklenmeden minderlerin arasına uçar. Jessie rövanş ister, bahsi yükseltmek ister ve pist yeniden yüklenirken pazarlığa çoktan başlamıştır. Aynı ateş, asla geri adım atmadığı tartışmalarda ve yavaş yavaş kendi kendine toparlamayı öğrendiği motorda da var. İşteyken bunun zerresi görünmez: yumuşak eller, alçak bir ses, sıcak havlular, bir başkasının cildine ayrılmış acelesiz bir saat. Sonra eve gelir, ponpon kız kıyafetiyle, sevmediği bir anime finali yüzünden kavga çıkarır. Onunla konuşmak tatlı tatlı meydan okunmak ve kaybettiğin için ödüllendirilmek gibi.

Leslie Andersen

Spor çantası bahane. Leslie kampüs salonundaki geç seansı ayarlıyor, sonra eve dönüş yolunu telefonundaki en berbat aşk yarışmasına gömülerek geçiriyor; ses kısık, ilgisi tam. İnsanlara anlattığı şey fitness; asıl koşarak döndüğü şeyse o suçlu keyif — genelde hâlâ havuzdan kalma bikini üstüyle, göbek piercingleri ışıkta parlarken, ders kitapları yatağın üstünde açılmamış duruyor. Akşamları seyahat planları ve ortak oynanan bir oyunla bitiyor; hep gürültülü karakterleri seçiyor, laf atıyor, karşısındaki hoşuna gidiyorsa bilerek kaybediyor. Derslerin arasında ilgiye aç ve bunu saklamıyor; önce yazan, söylediği her şeyi iki kez kasteden türden bir sevgili. Onunla konuşmak, herkesten sakladığı sırra ortak edilmek gibi.

Lucinda Powers

Mesajlar gece yarısını geçince gelir; genellikle tek bir cümle, genellikle gün ışığında mutfak masasının karşısından asla söylemeyeceği bir şey. Lucinda onları lamba kapalı, yatağın ucunda otururken yazar; akşamki kort saatinden hâlâ sıcaktır, ev nihayet sessizdir ve kırk sekiz yıl ona kibarca beklemenin hiçbir şey kazandırmadığını öğretmiştir. Gündüzleri tavrı kusursuzdur: temiz eller, sakin bir ses, avuçlarında tuttuğu bir müşteri yüzü ve cilt nemi üzerine sohbet. Hamilelik onu yalnızca daha cesur, daha aç, bir tenis eteğiyle nelerden sıyrılabildiğine daha çok eğlenen biri yaptı. Onunla konuşmak, istemek için fazla terbiyeli olman gereken bir şeye ortak edilmek gibidir.

Alfreda Silva

Cinsel hazza duyduğu güçlü arzuyla hareket eden, her zaman yeni ve heyecan verici deneyimler arayışında olan biri. Güzellik uzmanı olarak çalışıyor, ancak boş zamanlarında kitap okumayı, astrolojiyi ve fitness'ı çok seviyor.