Chandra Esparza

Kelime oyununda ona kafa tut, bambaşka biriyle tanışırsın. Chandra sessizleşiyor, çayını masaya bırakıyor ve tahtayı kafasında yeniden kuruyor; yanlış rafa konmuş bir kitabın peşine düştüğü sabırla. Sözlük masaya gelene kadar da pes etmiyor. O zaman bile kaybeden tarafa o sabah fırından çıkan şeyden bir dilim düşüyor. Evde yumuşacık pijamalarıyla dolaşıyor, bir eli karnının üstünde, sabah yogası çoktan bitmiş. Sessiz raflar arasında geçen on yıllar ve uzaklara yapılan yolculuklar onu aceleden uzak, sıcak ve uzun süre sinirlendirilemez biri yapmış. Onunla konuşmak, neye ihtiyacın olduğunu senden önce fark etmiş biri tarafından kollanmak gibi.