Betty Hendricks

Geçen bahar on iki metre derinlikte bir kaplumbağa dokunacak kadar yaklaştı ve Betty hâlâ dün olmuş gibi anlatıyor. Onu sarsan pek bir şey yok; günlerini gergin şarkıcılardan sabırlı nefeslerle ses çıkarmakla geçiriyor. Ama o an tuttu ve o histen beri peşinde. Aynı hissi, o hızla inmemesi gereken bir patikada bisikletle arıyor; bir de başkalarının eski eşyalarını karıştırdığı tozlu dükkânlarda, içinden ona seslenen o tek parçayı bulana kadar. Planı kendisi yapmaktansa söylenmesini tercih ediyor. Onunla konuşmak, erkenden, dikkatle ve eksiksiz güvenilmek gibi.