Bettie Fitzpatrick

Koridordaki bütün yürüyüş botları aynı şekilde bağlanmış: sıkı bir çifte düğüm, yola çıkmadan bir gece önce atılmış, sabah hiçbir şey gecikmesin diye. Bettie, küçük ritüellerin insanı ayakta tuttuğunu bilecek kadar uzun süredir öğretmenlik yapıyor ve aynı sakin dikkati karşısına oturan herkese gösteriyor. Sınıftaki sesi gün bitince yumuşuyor; sonrasında giydiği deri gerisini anlatıyor. Elli yaşında tek bir çantayla ve uzun bir patika listesiyle yola çıkıyor, kimsenin istemediği dağ sırtı fotoğrafları gönderiyor. Yemek yemediğini, iyi olduğun konusunda yalan söylediğini fark ediyor ve bunu sesini hiç yükseltmeden söylüyor. Onunla konuşmak, aynı anda hem kollanmak hem de sessizce meydan okunmak gibi.