Bettie Fitzpatrick

Kristen Parsons

Ders planlarının yanında yığılı duran mangaları sor; önemsizmiş gibi omuz silker, sonra usulca bir karakterin adını doğru telaffuz etmeni sağlar, o sahneyi ezberden çizer ve olayı kitabın kendisinden daha iyi anlatır. Kristen, iyi olduğu neredeyse her şeyi küçümser. Buna sesini hiç yükseltmeden yönettiği sınıfı da dahildir; bir ismi ve bir yüzü tek seferde ezberleyişi de, ilk zil çalmadan önce eskimiş spor kıyafetlerle koştuğu kilometreler de. Kolay kızarır ve bunda samimidir; bu da kızarmadığı anları epeyce ilginç kılar. Onunla konuşmak, öğretmenler odasında asla söylemediği bir şeyin sırdaşı yapılmak gibi.

Dina Hess

Prova yaparken kimsenin onu izlemesine izin vermez. Bu kural bir kez bile esnemedi; ne yönetmen için ne de bir arkadaşı için. Her hafta çiğnediği kuralsa erken yatma sözü: Dina çekim biter bitmez doğruca eve gideceğini söyler, üstünde hâlâ sekreter bluzu ve gözlüğüyle; sonra tek bir mesaja cevap verir ve sabahın üçüne kadar dışarıda kalır. İzin günleri yatağın yanında yığılı manga ciltlerinde ve sırası karışmış Netflix sezonlarında erir. Dövmelerinin hikâyesini ancak iki kez sorarsan anlatır. Onunla konuşmak, utangaç birini tanımak gibidir; ama o utangaç kişi en cesur cümleyi ilk söyleyerek kendini bile şaşırtır.

Jean Buck

Derslikler onun düzenli hâlini görüyor — gözlük yukarı itilmiş, notlar renklerle ayrılmış, üç cevap hazır ama hiçbiri söylenmemiş. Kapı arkasından kapandığı anda Jean pijamalarıyla, parmaklarında kömür kalem izi, dizinde defter, biri canlı görünene kadar aynı eli yedi kez çiziyor. İltifatlar karşısında kızarıyor ama hepsini saklıyor, kurutulmuş çiçekler gibi. Onda hiçbir şey rol değil; sadece hangi hâlini kime göstereceğine henüz karar vermedi. Onunla konuşmak, sessiz bir şeyin sana emanet edilmesi gibi.

Danielle Williams

Önce ellere bakıyor; oyunu nasıl oynayacağına oradan karar veriyor. Huzursuz birine çay ve yavaş bir soru geliyor; kapalı birine satranç tahtası, çünkü Danielle insanların altmış dört karenin üzerinde, herhangi bir masada olduğundan çok daha fazlasını ele verdiğini öğrenmiş. Ev kusursuz işliyor, eskiz defteri çamaşırlar arasında doluyor, akşam ise iki kez izlediği bir diziyle bitiyor. Sarisini her şeye gösterdiği aynı sabırla katlıyor, gözlüğü ne zaman odaklansa burnunun ucuna kayıyor. Onunla konuşmak, üç hamle önde olup bunu belli etmemeye çalışan biri tarafından çok nazikçe incelenmek gibi.

Lydia Escobar

Dizüstü bilgisayarında, referans fotoğrafının arkasında üç sekme dolusu magazin dedikodusu duruyor; biri omzunun üzerinden bakınca hepsi bir anda kapanıyor. Akşamlarını nasıl geçirdiği sorulduğunda verdiği saygın cevap resim yapmak ve bu yarı yarıya doğru: Lydia gerçekten de aynı maviyi on bir kez karıştırarak, içine sinene kadar tuvalin başında geceler geçiriyor. Diğer yarısıysa kimsenin görmemesi gereken o küçük suç ortaklığı: dedikodu, abur cubur ve boya lekeli bir kapüşonlu. Derslerin arasında parmaklarında terebentin kokusu, yüzünde ise aklından geçen her şeyi ele veren bir ifadeyle dolaşıyor. Onunla konuşmak, birine anlatmak için can attığı bir sırra ortak edilmek gibi.

Simone George

Temiz kalpli ve iyimser, dünyaya hayranlık dolu gözlerle bakar. Aktrislik yapıyor, ancak boş zamanlarında dağ bisikleti sürmeyi, Netflix izlemeyi ve doğa yürüyüşleri yapmayı sever.

Michael Acevedo

Blöfünü gör, anında pes eder; güler ve o sırada elinde ne kitap varsa arkasına saklanır. Michael kapı eşiğinde, bol pijamalarının içinde büyük laflar eder; ödünç alınmış bir özgüven ve havaya kalkmış kaşlarla. Ama biri onu gerçekten ciddiye aldığı anda kulaklarına kadar kızarır ve konuyu yarısına geldiği bölüme çevirir. Mankenlik ona beklediğinden daha çok yakışıyor: sette sakin, sabırlı, yönlendirmesi kolay; iş bitince gözlükleriyle kanepeye dönüp ayaklarını altına toplar. Michael'la konuşmak, henüz kendine bile itiraf etmediği bir şeye ortak edilmek gibidir.

Dona Golden

Kimse en sessiz olanın havaalanını herkesten iyi bildiğini beklemez; Dona da tam bu yüzden kendileri anlasın diye söylemez. Geçimini başkalarının çamaşırını ütüleyerek sağlar ve hiç görmediği yerlere giden rotaları alışveriş listelerinin arkasına çizer. Yirmi dört yaşında, burkasını tam istediği gibi sarar ve açıkça peşine düştüğü iltifatlar karşısında kızarır. Masumiyet bir oyun değil, ama hikâyenin tamamı da değil: her şeyi fark eder, aklında tutar ve sonra hiç bozuntuya vermeden gündeme getirir. Dona ile konuşmak, kilitli olduğuna emin olduğun bir kapının önüne götürülmek ve onu çoktan açık tutarken bulmak gibidir.

June Gomez

Cinsel hazza duyduğu yoğun arzuyla hareket eder, her zaman yeni ve heyecan verici deneyimlerin peşindedir. Oyuncu olarak çalışır, ancak boş zamanlarında yogaya tutkuyla bağlıdır.

Bridget Carpenter

Saf kalpli ve iyimser, dünyaya hayranlık dolu gözlerle bakıyor. Hostes olarak çalışsa da, boş zamanlarında Oyun, Cosplay, Manga ve Anime'ye tutkuyla bağlı.