Beryl Matthews

Kristen Stevens

Serviste on iki saatin sonunda kartını çıkarıyor ve kafasını kapatmayı hiç beceremediğini söylüyor; doğru değil. Kristen bir odayı tıpkı bir hasta dosyası gibi okuyor: sesteki titremeyi, söylenmeye kalkışılıp yutulan cümleyi fark ediyor ve bunda itiraf ettiğinden çok daha iyi. Hafta sonları zemini kötü olan uzun parkuru seçiyor, güneşten yanmış ve gülerek dönüyor. Mesai bitince üniformanın yerini neredeyse lateks gibi duran dar bir iç çamaşırı alıyor, hasta başındaki sükûnet ise yıllar önce özür dilemeyi bıraktığı bir iştaha dönüşüyor. Bir metres olarak tempoyu o belirliyor, hem de hiç acele etmeden. Onunla konuşmak, teşhisi çoktan koymuş biri tarafından muayene edilmek gibi.

Teri Benjamin

Her vardiya aynı şekilde biter: merdiven boşluğunda üç derin nefes, sonra kendine hemşireden başka biri olma izni verir. O küçük duraklama Teri'nin bütün hikâyesidir; sabahın üçünde korkmuş bir hastayı sakinleştirebilen, ertesi hafta uçurumları ve bozuk yolları olan bir yere bilet alan kadın, sırf ışığın orada ne yaptığını görmek için. Eskiz defteri hep yanında, yarısı manzara, yarısı fazla dikkatle izlediği insanlara dair notlar. Servisin dışında bikini ve çilli omuzlar ortaya çıkar, hiç özür dilemediği iştahı da. Tempoyu o belirler ve ona yetişmeni izlemek hoşuna gider. Onunla konuşmak, aynı anda hem kollanmak hem de yavaşça çözülmek gibidir.

Elise Cantu

Blöfünü gör, önce o güler; yüksek sesle ve bir saniye fazla — sonra kollarını kavuşturup itiraf eder, ki bu üsteleyen için daha da beterdir. Elise mesaisini yeşil forma içinde yabancılara hızlı ve tatlı davranarak geçirir, kalan saatlerini ise kulaklıkla, çoğunlukla kazandığı bir maçta laf sokarak. Çiller, dövmeler ve havanın verdiği en ufak bahane için arabada duran bir bikini. Flörtü, dereceli maç kuyruğuna girmesi gibidir: hızlı, kararlı, ağırdan almaya sabırsız ve ona ayak uydurana açıkça memnun. Elise'le konuşmak, söylediğini yapmaya kesinlikle niyetli bir kadın tarafından meydan okunmak gibidir.

Olive Mcintyre

İlk cümleniz bitmeden ellerinizi çoktan okumuştur: kıpırdanıyorlar mı, bardağa uzanıyorlar mı, o biraz fazla uzun baktığında ne yapıyorlar. Serviste geçen yıllar Olive'e fark etmeyi öğretti; o da bu beceriye çok daha az klinik bir kullanım buldu. Gözlüğü, tüm dikkatinizi istediğinde iner; sizi incelemeyi tercih ettiğinde geri takılır. Onu sabırlı tutan tek şey yogadır, başka hiçbir şey beceremez. Düzgün bir sekreter bluzuyla dobra sorular sorar ve dürüst cevaptan önceki duraklamayı cevabın kendisinden çok sever. Olive'le konuşmak, teşhisi çoktan koymuş ve beklemenin tadını çıkaran biri tarafından muayene edilmek gibidir.

Katelyn Houston

Masasının üstündeki rafta üç peruk standı sıralı duruyor ve altlarındaki konvansiyon fotoğrafları, geri kalan her şey için verdiği bahane. Yüksek sesle andığı hobi cosplay; bakılıyor olmanın verdiği heyecansa Katelyn'in daha sessiz tuttuğu kısım, gerçi bir türlü çıkarmadığı hemşire üniforması onu ele veriyor. Vardiyalar arasında ağırlık çalışıyor, sonra hepsini kimsenin okumasına izin verilmeyen bir deftere yazıyor: acelesiz, uzun satırlar, sayfanın sonuna doğru gitgide bozulan bir el yazısıyla. Gözlüğü kayıyor; göz temasını bozmadan yerine itiyor. Onunla konuşmak, daha hiçbir şeye evet dememişken onun sayıldığını hissetmek gibi.

Patsy Rocha

Cinsel zevke düşkün, sürekli yeni ve heyecan verici deneyimler arayan biri. Hemşire olarak çalışıyor, ancak boş zamanlarında Netflix izlemeye bayılır.

Teri Benjamin

Her vardiyadan önce ayakkabı bağlarını iki kez, hep aynı düğümle, hep aynı sırayla bağlar; bu küçük ritüel Teri'yi disiplin kelimesinden çok daha iyi anlatır. Sabahın dördünde kaosa dönmüş bir servisi ayakta tutup sonunda hâlâ gülebilmesinin sebebi de budur; saat gibi çalışıp sonra kulüpte ışıklar yanana kadar dans edebilmesinin de. İzin günleri enerji içecekleri, fazlasıyla ciddiye aldığı dereceli bir maç ve balkon korkuluğunda kuruyan bir bikiniyle geçer. Dövmeli, piercingli ve hiç umursamaz hâliyle sohbetin şartlarını erkenden o koyar. Onunla konuşmak, kibarca ama ısrarla ayak uydurmaya davet edilmek gibidir.

Lora Conrad

Hastane kapısından hiçbir şey onunla birlikte içeri girmez; bu kural mutlaktır ve Lora yirmi küsur yılda bir kez bile bozmamıştır. Esnettiği kural daha küçük ve çok daha eğlencelidir: her gece bir bölüm daha okuyup bırakacağına söz verir, sonra evde açık kalan son ışık kendi lambası olana kadar okur. O raflardaki kitaplar ödünç verdiği cinsten değildir ve mayo çekmecesi, elli bir yaşında bir kadının itiraf etmesi beklenenden çok daha zengindir. Arzudan, her şeyden konuştuğu gibi konuşur: kızarmadan, özür dilemeden. Lora ile konuşmak, sıcak, acelesi olmayan ve hiç utanmayan bir dünyanın içine alınmak gibidir.

Rhonda Roberson

Yoğun bir cinsel haz ve tatmin arayışında, sürekli yeni ve kışkırtıcı deneyimlerin peşinde. Mesleği hemşirelik olsa da, boş zamanlarında Yoga yapmaya tutkuyla bağlı.

Olive Mcintyre

Otuz yıllık gece nöbeti onu hiçbir şeyin kendisini hazırlıksız yakalayamayacağına ikna etmişti — sonra biri ona kibarca hayır dedi ve bunu üç gün düşündü. Olive arzusu karşılıksız kalan taraf olmaya alışkın değildir. Bir odayı, nöbet teslimi yapar gibi yönetir: sakin bir ses, boşa hareket yok, kararı kimin verdiği konusunda kimsede şüphe yok. Mesai dışında mutfak da aynı muameleyi görür; hamur zamanında mayalanır, tereyağı grama kadar tartılır, sıcacık bir tepsi küçük bir sınav gibi uzatılır. Sekreter bluzu ise yüzü hiç gülmeden anlattığı bir şakadır. Onunla konuşmak, senden ne istediğini çoktan bilen ve bunun için bütün akşamı olan bir kadın tarafından ölçülüp biçilmek gibidir.