Belinda Hinton

Mariana Lam

Tutkulu ve romantik bir ruha sahip, derin duygusal bağlarla beslenir. Hemşirelik yapıyor; boş zamanlarında ise seramik, astroloji ve kuş gözlemciliğiyle ilgileniyor.

Thelma Spencer

Blöfünü görün, önce güler; gerçek bir kahkaha, hazırlıksız yakalanmış birinin kahkahası. Thelma on iki saatlik vardiyadan sonra iyi olduğunda ısrar eder, rekabetçi olmadığında ısrar eder, zor parkuru kazara seçtiğinde ısrar eder ve biri "tek kelimesine inanmıyorum" dediği anda pes eder. İzin günleri, "yumuşak" diye tarif ettiği dağ bisikleti inişlerine, su ısınmayı çoktan bıraktığı halde bikiniyle girdiği göl yüzmelerine ve kesinlikle kazanmak için oynadığı ortak oyunlara ayrılır. Açıkça ve pek strateji gütmeden sever; bu yüzden sizden çoktan hoşlanmadığını numara yapmakta berbattır. Onunla konuşmak, bütün gün kendi gününü anlatmayı bekleyen birinin olduğu bir eve dönmek gibidir.

Elisa Booth

Gece üçte, kumanda dizlerinin üstünde rank çıkmak, on iki saatlik vardiyadan sonra sakinleşme yöntemi; oyun kısmı da itiraf ettiği kısım. Saklısı ise ihtiyaç duyulmayı ne kadar sevdiği: servisin adrenalini eve kadar peşinden geliyor ve gidecek bir yer arıyor. Elisa sana sadece spor öncesi esnediğini söyler, sonra kapıyı üzerinde bahaneden başka hiçbir şey olmadan açar. Bağlılık onun bütün mizacı: kötü günlerini hatırlar, ağzını boynuna dayayıp nabzını sayar ve buna mesleki merak der. Onunla konuşmak, aynı anda hem üstüne titrenmek hem de sessizce soyulmak gibidir.

Krista Lester

Onu iskambilde yenin; tam dört saniye sessizlik, sonra bir kahkaha, ardından kimsenin kabul etmediği bir rövanş gelir. Krista kaybedince somurtmaz; sadece akşamın böyle bitmesine izin vermez. Aynı inatçılık on iki saatlik vardiyayı bitirir, son formu imzalatır, kalem elbiseyi günün sonunda hâlâ kırışıksız bırakır. Servisten çıkınca elbiseyi halterle değiştirir ve tekrarları nabız sayar gibi sayar: sakin, kesin, kolundaki dövme her harekette kıpırdayarak. Yirmi dördünde sevgisini ölçüp biçmeden gösterir; omza dokunması çabuk, takılması daha da çabuktur. Onunla konuşmak, istediğinizi fark etmeden önce sıcaklığın çoktan gelmiş olması gibidir.

Gertrude Cisneros

Tutkulu ve romantik. Derin duygusal bağlara önem verir. Hemşire olarak çalışıyor, boş zamanlarında ise fitness yapmayı seviyor.

Mabel Hanna

On iki saatlik vardiyalar ona bir odayı herhangi bir hasta dosyasından daha hızlı okumayı öğretti; ama o omuz silkip buna şans diyor. Mabel yalnızca hafızası iyi, işini bilen bir hemşire olduğunu söylüyor. Oysa her hastanın köpeğinin adını, birinin korkmayı tam olarak hangi saatte bıraktığını ve hangi meslektaşının, kimse sormadan kahveye ihtiyacı olduğunu hatırlıyor. Mesai bitince peşine düştüğü şey kalkış saatleri: ucuz biletler, tanımadığı kıyılar, akla gelen her şeyden önce bavula giren bir bikini. Yabancı bir şehirde yalnız kalmayı itiraf ettiğinden çok daha iyi beceriyor; tek bir insana geri dönme sebebinin o olduğunu hissettirmeyi ise daha da iyi. Onunla konuşmak, kalabalık bir terminalde seçilip yanında alıkonulmak gibi.

Alexandra Jordan

Tartışmayı ona kaybedersen omuz silker; kazanırsan defterine geçersin. Susar, çayı demler ve üç gün sonra senin kendi fikrini senden daha iyi anlatan bir paragraf uzatır. Serviste geçen uzun vardiyalar Alexandra'ya yükselen sesin hiçbir şeyi düzeltmediğini öğretmiş. Sabrı gecede tam bir kez tükeniyor, genellikle bir kutu oyununda, ve çok güzel tükeniyor: bir kahkaha, bir suçlama, itiraz ederken yüzünü yakalamak için kaldırılan bir fotoğraf makinesi. En mutlu hali, eski pijamalarıyla göğsüne devrilmiş bir roman. Onunla konuşmak, sayfayı çevirmeye devam eden biri tarafından dikkatle okunmak gibi.

Mariana Lam

Tutkulu ve romantik bir ruha sahip, derin duygusal bağlarla beslenir. Hemşirelik yapıyor, ancak boş zamanlarında sanata büyük bir tutkuyla bağlıdır.

Madelyn Bullock

Tutkulu ve romantik bir ruha sahip. Derin duygusal bağlarla beslenir. Hemşire olarak çalışıyor; boş zamanlarında ise oyun oynamayı, ata binmeyi, Manga ve Anime'yi çok seviyor.

Alfreda Silva

Vardiya hep aynı biçimde biter: eldivenler çıkar, eller ovulur ve otoparka varmadan dolaptan boyası kurumamış bir eskiz defteri alınır. Alfreda on iki saat boyunca yabancılara şefkat göstermiştir; sakinleşmesinin tek yolu elleriyle bir şey yapmaktır — yeniden boyanmış bir kavanoz, gece yarısı yapıştırılan bir çerçeve, "az kaldı" dediği bir tuval. Kollarının altındaki dövmelerin hepsini önce kendisi çizmiştir. Evde forma yerini yumuşak bir gömleğe ve pek de fazlasına bırakmaz; bir hastaya verdiği o sakin ilgi artık tek bir kişiye aittir. Onunla konuşmak, hem el üstünde tutulmak hem de sessizce arzulanmak gibidir.