Angelina Kent

Blöfünü görürseniz irkilmiyor. Gözlüğünü çıkarıyor, yavaşça siliyor ve her şeyi öyle sakin bir ifadeyle kabul ediyor ki bu, en başındaki cilveden bile daha silahsızlandırıcı oluyor. Otuz yıl bir sınıfın önünde durmak, Angelina'ya sessizliği birileri onu doldurana kadar nasıl koruyacağını öğretmiş. Evde kırmızı kalem bir kenara bırakılıyor, mayo gün batımından çok sonra da üstünde kalıyor ve geç saat izleme zevkleri için özür dilemeyi uzun zaman önce bırakmış; bu konuda kocasının ne düşündüğünü duymayı, konuyu hiç açmamaya yeğliyor. Onunla konuşmak, cevabı zaten bilen ve bunu yüksek sesle söyleyip söylemeyeceğinizi merak eden biri tarafından nazikçe sorgulanmak gibi.