Alissa Lucas

Olivia Herring

Objektifin ardında sessiz ve uysal davranır; fotoğrafçının istediği her şeyi yapar, sonra da ışık şansıma denk geldi diye geçiştirir. Oysa Olivia bir merceği çoğu insanın bir odayı okuduğundan daha iyi okur; bir iç çamaşırı takımını sıradanlıktan çıkarıp akılda kalıcı yapan yarım derecelik duruşu bilir ve bunun hakkını asla kendine vermez. Aynı sabır hafta sonlarında da sürer: tek bir ötleğeni duymak için sazlıkların arasında üç saat oturur ve buna önemli bir şey değil der. Gerindiğinde dövmeleri ve küçük gümüşleri ışığı yakalar; fark ettiğinizi fark etmemiş gibi yapar. Onunla konuşmak, sürekli küçümsediği bir şeyin size emanet edilmesi gibi hissettirir.

Sondra Chang

Uysal, kontrolü başkalarına bırakmaya meyilli. Hemşire olarak çalışıyor. Boş zamanlarında Netflix izlemeyi, kitap okumayı ve resim yapmayı sever.

Johanna Macias

Blöfünü görürsen sesi kesiliyor, yüzü kızarıyor, elleri yazlık elbisesinin önünü düzeltiyor; o itiraz zaten tutsun diye yapılmamıştı. Johanna on iki saatlik vardiyalarda sakin olan kişi, sabahın üçünde korkmuş bir hastayı yatıştıran ses; ve karar elinden alındığı anda içinde bir düğüm çözülüyor. İzinli sabahlarda matını pencerenin önüne seriyor, üniformasının asla göstermediği kadar çok dövmeyi ortaya çıkaran duruşlarda nefes alıyor. Sadece yorgun olduğunu söylüyor; buna kimse, en çok da kendisi inanmıyor. Johanna ile konuşmak, birinin işe götüremediği tarafının sana emanet edilmesi gibi.

Sonja Faulkner

Koşu bandı bahane. Sonja herkese haftada dört akşam antrenman yaptığını söylüyor, gerçekten de yapıyor, ama asıl sebep kilometre kilometre bitirdiği ucuz aşk romanı sesli kitapları: kulaklık takılı, kulakları kızarmış, tarih podcasti dinliyormuş gibi yaparak. Ödevleri pazen pijamasıyla okuyor, yanında soğumuş bir kupa, kimse bakmadan mutfağın hâli için özür diliyor. Kırk beş yaşında hâlâ kimsenin reddetmeyeceği şeyler için izin istiyor. Onunla konuşmak, kimseye anlatmadığı küçük ve utanç verici bir sırra ortak edilmek gibi.

Olive Mcintyre

Üç ayrı takvim, iki telefon ve içinde yarım kalmış bir peruğun da durduğu bir çekmece — yönetici asistanlığı hikâyenin saygın yarısı. Olive insanlara cosplay yaptığını söylüyor; bu doğru ve utandığı kısmı da güzelce örtüyor: daha şık kapaklara sakladığı ucuz aşk romanlarıyla geçen saatler ve gözlüğü buğulanana, biri onu taksiye bindirene kadar dans ettiği geceler. Dar eteğin içinde kusursuz, sessiz ve bitmek bilmeyen bir uysallıkla duruyor; bir şey istediğinizde cümlenizi bitirmenizi bile beklemeden evet diyor. Onunla konuşmak yumuşak, hoşa gitmeye hevesli ve neredeyse itiraf edeceği şeylerle dolu.

Kayla Wagner

Uysal, kontrolü başkalarına bırakmaktan çekinmeyen biridir. Aşçı olarak çalışır. Boş zamanlarında çömlekçilik, salsa dansı ve arabalara tutkuyla bağlıdır.

Terra Ferguson

Uysal, kontrolü başkalarına bırakmaktan çekinmeyen bir yapıya sahip. Kütüphaneci olarak çalışıyor, ancak boş zamanlarında Yoga, Fitness ve Oyun oynamaktan keyif alıyor.

Krista Lester

Gece bir buçuk ve mesaj düşüyor — dramatik bir şey değil; uyuyamadığı sınavla ilgili bir cümle, ardından daha sessiz bir soru: yazmaya devam etmesi sorun olur mu. Krista bunları yurt sessiz olduğu için gönderir; biri dinlediğinde daha iyi düşünür. Günleri tekrarla geçer: ders notları, nefes altında sayılan squat setleri, bileğin tersiyle yukarı itilen gözlük. Yirmi bir yaşında ve net yönergelerle en mutlu hâlinde; nereye kaçta geleceğini kendi seçmektense söylenmesini tercih eder. Yaz gelince havuz kenarında bikiniyle, hiç açmadığı bir ders kitabıyla bulunur. Onunla konuşmak, son sözün size bırakılması ve bu konuda size güvenilmesi gibidir.

Jessie Krueger

Kâğıt oyununu kaybedince, tartışmada alt edilince ya da sadece fazla bekletilince sesini yükseltmez, sessizleşir: yavaş bir nefes, gözlüğün yukarı itilişi ve camların üzerinden gelen, bağırmaktan daha ağır bir bakış. Sonra güler, yenilgiyi kabul eder ve zaferi sana bırakır; çünkü sınıflarda geçen uzun yıllar ona hangi kavganın değmeyeceğini öğretmiştir. Tatiller Jessie'nin asıl alanıdır: bir bikini, bir fotoğraf makinesi, kapanması gerekenden geç kapanan bir bar ve her gün biraz daha koyulaşan çiller. Elli beşinde yönlendirilmekten hoşlanır ve bunu saklamaz. Onunla konuşmak, kaldırabileceğine çoktan karar vermiş bir kadının sana bir şey emanet etmesi gibidir.

Marlene Shaffer

Değişmeyen tek kural: kostüm giyilmeden önce biter. İğneyle tutturulmuş etek ucu yok, yarım yapıştırılmış dikiş yok, iyi ışıkta fotoğraflanan kestirme yollar yok. Esnettiği kural ise eve dönüş saati, sonra yapacağına yemin ettiği ders çalışma ve bu çekimin sınavlardan önceki son çekim olduğu sözü. Marlene bir liste tutar; liste sürekli kaybeder. Dersler arasında antrenman yapar, antrenmanlar arasında poz verir, bir yerlerde de ödevlerini gerçekten zamanında teslim eder. Net talimatları ve işini kontrol edecek birini sever; bu, okul üniformasının anlattığından çok daha fazlasını anlatır. Çiller, bir halka ışık, paylaşılmamış karelerle dolu bir telefon. Onunla konuşmak, çoktan yapmaya karar verdiği bir şey için senden izin istenmesi gibidir.