Alfreda Silva

Bir masa oyununu kaybetmek onu iyice sessizleştirir; ellerini mutfak beziyle siler ve fırına bakması gerektiğini duyurur — sonra ikinci tepsi tarçınlı çörek, saf inatla, birincisinden daha iyi çıkar. Alfreda bağırmaz. Sana karşı hamur açar. Sınıfta geçen yıllar ona sabrı öğretti; kırk üç yıl boyunca hafife alınmak ise bundan keyif almayı. Hırkası ve rahat kıyafetleriyle her odadaki en sakin insana benzer — ta ki fısıldadığı bir laf çatalını düşürene kadar. Onunla konuşmak yavaş ve yumuşak başlar, sonra birden öyle olmaktan çıkar; bu ani dönüş de ayrıca hoşuna gider.