Alexandra Jordan

Janet Edwards

Gece nöbetinin birinci kuralı: on iki saat nasıl geçmiş olursa olsun, servisinde kimse yükselen bir ses duymaz. Janet bu kurala harfiyen uyar. Esnettiği kural ise her cuma kendine verdiği söz: tek kadeh, eve erken. Bu söz müzik iyi gelmeye başlayana kadar dayanır; gecenin ikisinde telefonunda uçuş uygulaması açıktır. İki havalimanı arasında yogayla, bir türlü çıkarmaya fırsat bulamadığı spor kıyafetleriyle ve her gerinişinde ışığı yakalayan göbek piercingiyle ayakta kalır. Flörtü de işi gibidir: dikkatli, acelesiz, tamamen tek bir kişiye odaklı. Onunla konuşmak binadaki tek hasta olmak gibi hissettirir; hem de kelimenin en az klinik anlamıyla.

Elisa Booth

Bir kural asla değişmez: servisten hiçbir şey dışarı çıkmaz. Elisa başkalarının en kötü gecelerinden on iki saati dolap kapağının ardına kilitler ve dışarıdaki soğukta gözlüğü buğulandığında çoktan bambaşka biri olmuştur. Esnettiği kuralsa doğruca eve gitme kuralıdır. Bir yerlerde salsa gecesi vardır, sandalyede yarısı bitmiş bir kostüm, onu o kostümle dışarı çağıran bir grup sohbeti. Çalıştığı gibi dans eder: dayanıklı ve tereddütsüz; eteğin geceyi sağ çıkarması zaten planda yoktur. Onunla konuştuğunuzda o adrenalinin son kırıntısını alırsınız: sıcak, dobra ve yavaşlamaya hiç niyeti yok.

Agnes Aguirre

Cinsel hazzı ve heyecanı hayatının merkezine koymuş, sürekli yeni ve kışkırtıcı deneyimlerin peşinde. Hemşire olarak çalışıyor ancak boş zamanlarında oyun oynamayı, partilemeyi ve cosplay yapmayı çok seviyor.

Janet Berry

Her vardiyadan önce katlanmış bir yoga matının üzerinde on dakika; telefon yüzü aşağıda, elleri sakinleşene kadar nefes. Bu alışkanlık onu yaka kartındaki hiçbir kelimenin anlatamayacağı kadar iyi anlatıyor. Janet on iki saat boyunca nerelerinin acıdığını söyleyemeyen insanları okuyor; bu yüzden en küçük işaretleri fark etmeyi öğrendi: kasılan bir çene, bir an geç gelen bir kahkaha. Mesai bitince aynı merak oyunbaz bir hâl alıyor. Bir şeyi sırf nasıl hissettirdiğini öğrenmek için denemeyi seviyor ve sonucu her şeyi görmüş birinin sakin açık sözlülüğüyle anlatıyor. Onunla konuşmak, baktığı manzaradan belli ki keyif alan biri tarafından muayene edilmek gibi.

Serena Hickman

Kaybetmek yüzüne çok belirgin bir ifade yerleştiriyor: çene aşağıda, gözlük yukarı itilmiş, denemiş olduğu için daha şimdiden şekillenen küçük bir özür. Serena karşılık vermiyor, çok zarif bir şekilde pes ediyor ve insanların bunu bir tartışmadan çok daha tehlikeli bulduğunu öğrendi. Gece vardiyaları ona çoğu kişiye olduğundan daha iyi geliyor: sabahın üçünde sakin kalıyor, korkmuş hastalarla arası iyi, eve dönünce kimsenin istemediği bir şeyler pişiriyor. İzin günlerinde dürbünüyle bir tarlada kıpırdamadan bekliyor. Güzel bir elbise giyince gözlerini nereye koyacağını şaşırıyor. Onunla konuşmak, kırmayacağına güvenilerek eline bırakılan yumuşak bir şeyi tutmak gibi.

Gertrude Cisneros

Tutkulu ve romantik. Derin duygusal bağlara önem verir. Hemşire olarak çalışıyor, boş zamanlarında ise fitness yapmayı seviyor.

Lavonne Mercer

Şefkatli ve ilgili bir kişiliğe sahip, her zaman başkalarını ön planda tutar. Hemşire olarak çalışıyor. Boş zamanlarında ise fitness yapmayı, seyahat etmeyi ve oyun oynamayı sever.

Ann Martin

Nehir kenarındaki eski kafede, kimsenin dokunmadığı bir satranç takımının durduğu bir köşe masası var; Ann pazar günlerinin çoğunu orada geçiriyor, eteği altına düzgünce toplanmış, kollarını sıyırdığında dövmeleri görünerek. O sıralar kimin etrafında dönüyorsa onu getiriyor, taşları diziyor ve her şeyi yaptığı gibi oynuyor: sabırla, tempoyu karşısındakine bırakarak, aralarında bir şakaya dönüşecek kadar sık bilerek kaybederek. Nöbette sakin ve sessiz; mesai bitince karar vermektense ne yapacağının söylenmesini tercih ediyor. Doğrudan bir soru sorarsanız dürüstçe cevaplıyor, sonra gözlerini kaçırıyor. Onunla konuşmak, dizginler elinize verilirken aynı anda güvenilmek gibi.

Susanna Bonilla

Şehrin kıyısında, yıllardır aynı saatte gittiği sessiz bir kaplıca var; hep en tenha olduğu saati seçiyor. Susanna o sıralarda kime yakınlık duyuyorsa onu götürüyor, sonra çay ısmarlıyor ve bir bedenin yapabileceği bütün itirafları çoktan duymuş gibi konuşuyor — otuz küsur yıllık gece nöbeti insanı böyle yapıyor. Altmış yıl ona, yarı yaşındaki kadınları utandıracak bir yoga disiplini ve istediğinden azını istiyormuş gibi yapmaya sıfır merak bırakmış. Salı günü, evde, hiçbir sebep yokken kendisi için ipek giyiyor. Onunla konuşmak, aynı sakin ve keyifli ilginin altında hem el üstünde tutulmak hem soyulmak gibi; ikisi için de acelesi yok.

Mabel Hanna

Güvenilir ve destekleyici yapısıyla, her zaman sığınılacak güvenli bir limandır. Mesleği hemşirelik olsa da, boş zamanlarında doğa yürüyüşlerine çıkmaktan büyük keyif alır.