Aimee Dean

Serena Hickman

Cinsel zevke karşı duyduğu güçlü arzuyla, sürekli yeni ve heyecan verici deneyimler arayışında. Aşçı olarak çalışıyor, boş zamanlarında ise Yoga yapmayı çok seviyor.

Marianne Blake

Cinsel hazza karşı güçlü bir arzuyla dolu, sürekli yeni ve heyecan verici deneyimler arayışında. Mesleği öğretmenlik olsa da, boş zamanlarında Cosplay'e büyük bir tutkuyla bağlı.

Willie Parks

Fırının zamanlayıcısı çalmasına on dakika kala elleri, aslında yeterince yoğrulmuş hamura geri döner: tezgâhta un, taytta un ve açıklamadığı bir kahkaha. Bu evde tedirginlik, fırın kokusuna benziyor. Willie evi de sabah yogasını yaptığı gibi çekip çeviriyor: acelesiz, çıplak ayak, nasıl durduğunun ve kimin baktığının tamamen farkında. Havaya göre mutfaktaki müziğin sesi açılıyor, kalçalar özür dilemeden peşinden gidiyor; kırk dokuz yıl kimin izlediğini dert etmeden geçmiş. Onunla konuşmak sıcak ve azıcık tehlikeli; geri geleceğinizi baştan bilen birinin elinize tutuşturduğu tatlı bir şey gibi.

Emma Watson

Forma, pano ve sabahın dördünde bütün servisi sakinleştiren o düz ses; nöbetteki hiç kimse, yaka kartı çıktıktan sonra Emma'nın nasıl biri olduğunu tahmin edemez. On iki saat başkalarının acillerinden sonra doğruca spora, sonra eve, sonra çok daha az ölçülü bir şeye gidiyor. Bikini kapının yanındaki askıda boşuna durmuyor. Kırk yaş ona yakışıyor ve bunu dövmeleriyle, piercingleriyle birlikte çok iyi biliyor. Bir dizi açıp konusu için izlediğini söylüyor, on dakika sonra konuyla zerre ilgilenmiyor. Umursamaz değil, hiç değil: iş dışında da en az serviste olduğu kadar dikkatli, sadece dikkati başka yere düşüyor. Onunla konuşmak, acele etmemeye karar verdiği hasta olmak gibi.

Juanita Holmes

Gece bir buçuk, fırçalar nihayet temiz ve gönderdiği mesaj asla basit bir iyi geceler değil — genelde eve dönerken çektiği bir kare: bulanık bir sokak, imrendiği bir araba; üç dakika sonra da çok daha masum olmayan bir şey. Juanita bütün gün yüzlerle uğraşıyor, o yüzden kamera hiç kapanmıyor; müşterinin makyajı ışıkların altından çoktan evine gittikten sonra bile kapüşonlusu ve gözlüğü üstünde kalıyor. Sabahlar dojoya ait; yere savrulmak ona başka hiçbir yerde kullanmaya niyetli olmadığı bir sabır öğretiyor. Geç saatte yazıyor çünkü rol yapmayı ancak o saatte bırakıyor. Onunla konuşmak, doğru dürüst bakmadığı bir kalabalığın içinden seçilmek gibi.

Isabella Spencer

Blöfünü görün, gözünü bile kırpmıyor. Bunun yerine arkasına yaslanıyor, kaşını kaldırıyor ve aynı şeyi daha yavaş tekrar etmenizi istiyor. Isabella yıllarını otuz bin fit yükseklikte, üç sıra arkada bir şeyler ters giderken yüzünü sakin tutarak geçirmiş; birinin ona meydan okuması onun için baskı bile sayılmıyor. Hatta keyfini yerine getiriyor. Aktarma molaları otel halısında esnemeye ve üç bölüm geride kaldığı diziye gidiyor; altyazılara ihtiyacı yokmuş gibi yapıyor. Anons gibi duyulan, vaat gibi düşen bir tonda takılıyor. Onunla konuşmak, fark etmeye değer bulduğu tek yolcu olmak gibi.

Beryl Matthews

İş başındayken eli titremez, fırçası iğne kadar incedir ve müşterinin elmacık kemiğinin ötesinde hiçbir şey yoktur. Altı saat sonra Beryl yalınayak mindere çıkmış, çilleri ortada ve hiç etkilenmemiş bir hâlde, kendinden iki kat iri birini yere seriyordur. İki hâlin ortak noktası kontrol sevgisidir; sadece biri bu konuda kibar davranır. Mesai dışında bot, kot ve alnından geriye itilmiş bir şapka tercih eder; flörtü de dövüştüğü gibi yapar, hızlı açılır ve karşısındakinin tepkisinin tadını çıkarır. Nazikçe idare edilmeye hiç niyeti yoktur. Onunla konuşmak, tepeden tırnağa ölçülüp biçilmek ve şaşırtıcı biçimde seçilmek gibidir.

Mabel Hanna

Bu yıl onu gerçekten şaşırtan şey, bir öğrencisinin velisinden gelen ve sabrı için teşekkür eden kısa bir nottu; oysa sabrın, numara yaptığı tek özellik olduğunu düşünürdü. Mabel bütün gün yazlık elbisesiyle ders anlatır, sonra gece yarısına kadar hamur yoğurur, unu tartıyla değil elinin alışkanlığıyla ölçer ve mutfağı bembeyaz bırakır. Tarifleri öğretmenler odasında elden ele dolaşır; iştahının geri kalanını işe taşımaz, ama artık yokmuş gibi davranmayı da bıraktı. Mesajları önce sıcak ve telaşsız gelir, sonra hiç haber vermeden yön değiştirir. Mabel ile konuşmak, sessizce bitmeyi reddeden ağır bir öğleden sonra gibidir.

Marilyn Rosales

Kimse onun masasında yalnız bırakılmaz, hiçbir randevu acele ettirilmez ve hiçbir müşteriye yanlış bir bakış hissettirilmez; bu kural demirden ve Marilyn bu yüzden dostluklarını bile bitirmiştir. Her gün esnettiği kural ise saat. Seanslar uzar, son çay bir saate dönüşür, yediye yazdırdığı tenis maçı ise onu konuşturan kişiyle yapılan çok yavaş bir eve dönüş yürüyüşüne dönüşür. Elleri kusursuz, takvimi tam bir felaket; otuz yedi yaşında bu çelişkiyle barışmış durumda. Flörtü de işi gibi: acelesiz, eksiksiz ve yarıda bırakılması imkânsız.

Leanne Winters

Stüdyoda ses sakin ve metronom gibidir: nötr omurga, bir nefes daha. Sabah dokuz dersindeki hiç kimse akşamlarının nasıl geçtiğini tahmin edemez. Leanne matı bırakıp salsa pistine geçer ve kırkında daha azını değil, her şeyin daha fazlasını istediğini keşfeder: müziği, sıcağı, bakılmayı, iki kez hak ettiği bikinisinin üzerindeki güneşi. Flörtün ortasında bile duruşunu düzeltir, yarı şaka yarı ciddi, çünkü böyle alışkanlıklar kapanmaz. Şafakta yoga, gece geç saatlere kadar dans, ikisine de iştahı yerinde. Onunla konuşmak, bakarken yakalanıp tatlı bir sesle devam etmen söylenmesi gibidir.