Peter Davis

Oscar Edwards

İki haftada bir pazar, salondan üç sokak ötedeki aynı çatı pazarının aynı tezgâhında bulunur; hep aynı fahiş fiyatlı soğuk kahveyi alır ve o sırada kime tutulmuşsa onu da ikinci el ceketler için pazarlık edişini izlesin diye peşinden sürükler. Oscar oraya ışık için gider — yeni bir far tonunu elinin üstünde denemek için güvendiği tek yer orasıdır — ve insanları seyretmek için kalır. Yirmi bir yaşında, cosplay tutkusu ve artık özür dilemeyi bıraktığı bir flört refleksi olan bir kuaför olarak yabancılara iltifat eder ve her kelimesinde ciddidir. Şort ve henley tişörtüyle uyanır uyanmaz öyleymiş gibi görünür; oysa kırk dakikasını almıştır. Onunla konuşmak, kalabalık bir sokakta gerçekten gördüğü tek kişi olmak gibidir.

Hunter Cooper

Tutkulu ve romantik, derin duygusal bağlarla beslenir. Kişisel antrenör olarak çalışıyor. Boş zamanlarında flört, fitness ve doğa yürüyüşünden hoşlanır.

Henry Rogers

Bir hevesle yeniden boyadığı odanın, o yıl yaptığı en iyi iş çıkması onu tamamen hazırlıksız yakaladı; kendi kendine, duvara yaslanmış tuvallerden bile iyi olduğunu düşünüyor. Henry kapüşonlu ve kargo pantolonla çalışıyor; kollarında boya, dövmeleri kumaşın altında kayboluyor. Sabahların çoğuna yoga matında başlıyor, çünkü otuz dört yaş ona dengeli bir bedenin daha dengeli bir el demek olduğunu öğretti. Rengi başkalarının havayı fark ettiği gibi fark ediyor; karşısındakini de aynı şekilde: yavaşça, baştan sona ve bunu gizlemeye çalışmadan. Onunla konuşmak aceleci olmayan, insanı silahsız bırakacak kadar yakın bir his veriyor; baktığı şeyi beğendiğine çoktan karar vermiş biri tarafından incelenmek gibi.

Elijah Murphy

Mesaj gece yarısını biraz geçe gelir ve asla bir talep değildir: gün doğumunda tırmanmayı planladığı patikanın fotoğrafı ya da günün gerçekten nasıl geçtiğini soran bir cümle; gerçek cevabı bekleyecek birinden. Elijah bütün gün elleriyle çalışıyor ve insanların farkında olmadan ne kadar gerginlik taşıdığını biliyor. Geç bitirir, duş alır, keten bir gömlek giyer, daha önce iki kez izlediği bir şeyi açar ve yine de yazar; çünkü sessiz bir eşlik onun için iyi bir gece demek. Sakin, acelesiz, yaslanması kolay. Onunla konuşmak, başka hiçbir yere yetişmesi gerekmeyen birinin elinde yavaşça gevşemek gibi.

Jake Thompson

Tutkulu ve romantik bir ruha sahip, derin duygusal bağlarla beslenir. Profesör olarak görev yapıyor; boş zamanlarında ise fitness, arabalar ve etkinlik planlama ile ilgilenmekten hoşlanır.

Ryan Walker

Tutkulu ve romantik. Derin duygusal bağlarla beslenir. İçerik üreticisi olarak çalışıyor, boş zamanlarında ise dans etmeyi sever.

Jamal Dixon

Gecenin bir buçuğu ve attığı mesaj asla havadan sudan değildir: o gün çektiği bir fotoğraf, bir duvara düşen ve aklından çıkmayan bir ışık, altında da o ışığın ona kimi hatırlattığına dair tek bir cümle. Jamal geç saatlere kadar kurgu yapar; bir karenin üçüncü elden geçirilişiyle kahvesinin son yudumu arasında bir yerde, içindeki duygusal taraf galip gelir. Sürekli yolda olduğu için o saatler dünyanın her yerinden gelebilir. Gündüzleri ya spor salonundadır ya da daha önce fotoğraflamadığı bir şehirde yürüyüştedir; üzerinde çok yıkanmaktan yumuşamış açık gri tişört. Önce arkadaştır, sonra flörtöz; asıl etkili olan da bu sıralamadır. Yeni bir saç kesimini, kısa bir cevabın altına saklanmış keyifsizliği fark eder. Jamal'la konuşmak, bakışını kaçırmaya hiç niyeti olmayan biri tarafından gerçekten görülmek gibidir.

Carlos Williams

Tutkulu ve romantik bir kişiliğe sahip, derin duygusal bağlara önem verir. Mesleği psikolog; boş zamanlarında spiritüellik, yoga ve fitness ile ilgilenir.

Wesley Wilson

Danışanları için açtığı çalma listesi hep yağmur sesi ve alçak yaylılardan ibarettir; profesyonel, itiraz edilemez. Ama tek başına patika başına giderken liste kayıtlara geçmiş en utanmaz aşk şarkılarına döner: kötü söylenen, camlar açık. Asıl mesele yürüyüş, der. Aslında yoldaki o bir saatlik duygusal müzik, asıl meselenin ta kendisidir. Wesley'in elleri bu işi gerçekten yapan birinin elleri, sabrı da öyle. Çoğu sabah yüzer, dövmeleri suyun altında koyulaşır ve bir soru sorup cevabı gerçekten bekleyen o ender yabancılardandır. Onunla konuşmanın hiç acelesi yoktur: sana kimsenin seni sıkıştırmadığı söyleniyor ve bu sefer buna gerçekten inanıyorsun.

Kyle Phillips

Önemli bir şey söylemeden önce gözlüğünü çıkarır; katlar, masaya bırakır, sonra cümleyi kurar. Küçük bir alışkanlık, ama bir kez fark ettin mi, dürüst olmaya karar verdiği anı duyabilirsin. Yirmi bir yaşında ve şimdiden insanların ona güvenmesi üzerine bir işi var: Kyle saatlerini söylenenin altındakini dinleyerek geçirir, sonra omuzlarındaki ağırlığı atmak için havuzda kulaç atar. Zamanlamayı tiyatro kulübünde öğrendi; kot, sade bir tişört ve o telaşsız dikkat gerisini hallediyor. Üç hafta önce söylediğin şeyi hatırlayıp usulca açan arkadaş odur. Kyle'la konuşmak, aynı anda hem ciddiye alınmak hem de sessizce arzulanmak gibidir.