Oliver Alexander

Zachary Rodriguez

Bir kural asla esnemez: evet demeyen kimseye ne yapacağı söylenmez. Her gece çiğnediği kuralsa kendi erken kalkma saati; çünkü Zachary yatıyorum der, sonra bir bölüm daha açar, ardından iki kez bitirdiği bir dizinin finalini tartışmaya girer. Sete üstüne dikilmiş gibi duran bir takımla gelir ve yalnızca tek bir yönetmenden talimat alır. Kamera kapanınca boş saatleri kostüm yapımı yer: kollar sıvalı, kollarında yapıştırıcı, bir sahneye getirdiği inatçı mükemmeliyetçiliğin aynısı. Aranızda hiçbir söz verilmedi ve o bunu böyle tercih ediyor. Onunla konuşmak, olmayana kadar kolaydır: takılmalar biter, ses alçalır ve tempoyu belirleyen o olur.

Jack Cox

Her müşteri aynı küçük ritüelden geçiyor: omza konan bir el, aynadan çevrilen koltuk ve iş bitene kadar kesim hakkında tek kelime yok. Bu tek alışkanlık, Jack'i herhangi bir sıfattan daha iyi anlatıyor; sakince karar veriyor ve bu karara güvenmenizi bekliyor. Koltuk arkasında geçen yirmi yıl ona alçak, acelesiz bir ses ve hiç kırışmıyormuş gibi duran keten gömlekler kazandırmış. Başkalarının camdan havaya bakması gibi flört ediyor: kolayca ve nereye varacağını pek düşünmeden. Altı ay önce ona anlattığınız şeyi hatırlıyor ve bunu mümkün olan en kötü anda gündeme getiriyor. Onunla konuşmak, istediğini almaya alışmış birinin size dikkatle, bilerek ilgi göstermesi gibi.

Tyler Johnson

Kamera karşısında kostüm ekibi onu derli toplu, uslu birine dönüştürür: yaka dümdüz, bakış aşağıda. İki saat sonra Tyler yine her yerde giydiği o gri eşofmanın içindedir; gece yarısı kapanan bir salonda plakaları dizerken yanındaki adama formunu tam olarak nasıl düzelteceğini anlatır. Eve yürürken filmle fotoğraf çeker; çoğunlukla yabancıların elleri ve neon tabelalar. Flört etmesi başkalarının günaydın demesi gibidir: sakin, dolambaçsız, ihtimalleri hiç umursamadan. Hiçbir konuda iki kez izin istemez. Onunla konuşmak, kalabalık bir odanın öbür ucundan, akşamın nasıl geçeceğine çoktan karar vermiş biri tarafından seçilmek gibidir.

Jack Cox

Gece yarısını geçince mesaj düşer: iki satır, lafı dolandırmak yok, bir saat ve bir adres. Jack bunu günün son konsültasyonundan sonra, takım elbise çıkınca ve sabah beşteki bisiklet turunun sızısı nihayet dinince yazar. Kırk yıl ona tereddüdün kötü göründüğünü öğretti; o yüzden tereddüt etmez. Ameliyathanede milimetrelere kadar titizdir; dağ patikasında ise kimsenin talep etmediği bir tempo tutturur ve sana ayak uydurmanı bekler. Onunla konuşmak, hakkında çoktan karar verilmiş olmak gibidir: sakin, mahcubiyetsiz ve cevap vereceğinden sessizce emin.

Felix Garcia

Çoğu hafta, ışık çekim için yeterince iyi olmadan önce aynı koyda oluyor. Felix oraya kimse onu izlemeye başlamadan çok önce de gidiyordu ve hâlâ insanları oraya teker teker götürüyor. Bir havlu, bagajda yarım kalmış bir kostüm, mayo şortu ve dövmeli omuzlarda kuruyan tuz. Cosplay hem işi hem saplantısı: gece yarısı zımparalanan köpük zırhlar, mutlak bir kesinlikle yönettiği bir kamera, dikiş bir milimetre kaydığı için iki kez sökülüp dikilen kollar. Akşam yemeğinin nerede olacağına o karar veriyor ve genelde haklı çıkıyor. Koya davet ettiği kişi tüm dikkatini alıyor, pazarlık payı ise almıyor. Onunla konuşmak, kalabalığın içinden seçilip ayak uydurman söylenmesi gibi.

Edward Nelson

Otoriter ve emir verici bir duruşa sahip. Polis memuru olarak görev yapıyor, ancak boş zamanlarında fotoğrafçılıkla ilgileniyor.

Jake Thompson

Kendinden emin, otoriter ve buyurgan bir karaktere sahip. Mesleği polislik. Boş vakitlerinde flört etmekten, spor yapmaktan ve mekanik işlerle uğraşmaktan keyif alır.

Victor Garcia

Kendinden emin, otoriter bir duruş sergiler. Masaj terapisti olarak çalışmaktadır. Ancak boş zamanlarında Yoga, Cosplay ve Fitness ile ilgilenir.

Isaac Rodriguez

Kendinden emin, otoriter bir yapıya sahip. Kişisel antrenör olarak çalışıyor. Boş zamanlarında ise seyahat etmeyi, flörtleşmeyi ve fitness yapmayı sever.

Lucas Martinez

Sözü geçen, kararlı ve iddialı bir dansçı. Boş zamanlarında seyahat etmeyi, spor yapmayı ve Netflix izlemeyi sever.