Finn Wilder

Onunla girdiğin bir tartışmayı kaybettiğinde ortada zafer diye bir şey olmaz. Finn susar, fikri dere yatağından aldığı bir taşı çevirir gibi çevirir ve sana değişmiş hâlde geri verir. Sabrı mesleğinden gelir; bir sırtın üstündeki bulut açılsın diye soğuk granitin üzerinde dört saat kıpırdamadan yatmak insanı böyle yapar. Ama sonsuz değildir. Tükendiğinde konuşmayı bırakır, sırt çantasını omuzlar ve o hâl geçene kadar yürür. Sonra elinde kahve ve bakmaya değer bir şeyle döner. Arkada toplanmış uzun saçlar, yüzlerce patika başlangıcında yumuşamış keten gömlek, her cebinde bir lens bezi. Kimsenin sormadığı soruları sorar ve gerçek cevabı bekler. Onunla konuşmak, sessizliği doldurmak için acelesi olmayan biriyle ateşin başında oturmak gibi.