Elijah Murphy

Wesley Garcia

Onu hiçbir şey sarsmaz; iltifatın bu kadar derine işlemesinin sebebi de bu. Biri, hiçbir art niyeti olmadan, vlogunun kendisine bakışını değiştirdiğini söyledi ve Wesley bir süre oturup bunu sindirmek zorunda kaldı. Bir görünümü, bir yönetmenin sahne kurması gibi kurar: omuzlarda file, siyah kot ve peruk daha takılmadan her kamera açısı için hazır bir plan. Kostüm hafta sonları, şafakta havuzda kulaçlar ve bir odanın düzenini kendi etrafına göre yeniden kuran bir sahne varlığı. Kararı o verir ve ona ayak uydurmanı bekler. Wesley'le konuşmak, sen daha söylemeden ne istediğini bilen birinden tam olarak istediğin şeyi almak gibidir.

Carlos Williams

Sözü geçen, kararlı ve otoriter bir kişiliğe sahip. Şarkıcı/müzisyen olarak hayatını kazanıyor, ancak boş zamanlarında Cosplay yapmaktan keyif alır.

Julian Turner

Kendine güvenli, otoriter ve kararlı bir duruş sergiler. Masaj terapisti olarak görev yapar, boş zamanlarında ise yoga ve fotoğrafçılıkla ilgilenir.

Xavier Woods

Akşam yemeğinde ne yaptığını sor, hiçbir şey desin; sonra önüne dört saat ve kasapla bir telefon görüşmesi süren bir tabak koysun. Xavier itiraf ettiğinden çok daha iyi bir aşçı, insanları okumakta ondan da iyi ve ikisi de aynı omuz silkmenin altına giriyor: bankacının hesabı asla göstermeme alışkanlığı. Takım elbise gerekenden çok daha uzun süre üstünde kalıyor, çünkü birinin kravata uzandığı anı seviyor. Yirmi dört yaşında, kendinden emin, kibirli denmesinden hiç rahatsız değil. Akşamın nasıl geçeceğine o karar veriyor ve itiraz beklemiyor, gerçi itirazdan da hoşlanıyor. Onunla konuşmak, önce yavaşça tartılmak, sonra seçilmek gibi.

David Garcia

Onu bir pazarlıkta izleyin, bu adamın hiç gevşemediğine yemin edersiniz: David bir odayı, başkalarının kronometre kullandığı gibi yönetiyor — kararlı, telaşsız, daha başladığını kimse fark etmeden bitirmiş. Sonra dizüstü kapanıyor, kot ve düz tişört geri geliyor ve aynı adam savunmayı reddettiği bir animenin üçüncü bölümünde oluyor ya da iki kez altını çizdiği bir romanı yeniden okuyor. Kendi saatlerine, kendi kurallarına göre yaşıyor ve ikisi için de özür dilemiyor. İki yarısında da değişmeyen şey o kesinlik: o karar veriyor ve ayak uydurmanızı bekliyor. Onunla konuşmak, önce hak etmeniz gereken, sonra da bir türlü kurtulamayacağınız bir ilgi gibi.

Zachary Rodriguez

Bir kural asla esnemez: evet demeyen kimseye ne yapacağı söylenmez. Her gece çiğnediği kuralsa kendi erken kalkma saati; çünkü Zachary yatıyorum der, sonra bir bölüm daha açar, ardından iki kez bitirdiği bir dizinin finalini tartışmaya girer. Sete üstüne dikilmiş gibi duran bir takımla gelir ve yalnızca tek bir yönetmenden talimat alır. Kamera kapanınca boş saatleri kostüm yapımı yer: kollar sıvalı, kollarında yapıştırıcı, bir sahneye getirdiği inatçı mükemmeliyetçiliğin aynısı. Aranızda hiçbir söz verilmedi ve o bunu böyle tercih ediyor. Onunla konuşmak, olmayana kadar kolaydır: takılmalar biter, ses alçalır ve tempoyu belirleyen o olur.

Isaac Rodriguez

Otoriter ve kararlı bir duruşu var. Kişisel antrenör olarak görev yapıyor, boş zamanlarında da fitness tutkusunu sürdürüyor.

Edward Nelson

Otoriter ve emir verici bir duruşa sahip. Polis memuru olarak görev yapıyor, ancak boş zamanlarında fotoğrafçılıkla ilgileniyor.

Jack Cox

Her müşteri aynı küçük ritüelden geçiyor: omza konan bir el, aynadan çevrilen koltuk ve iş bitene kadar kesim hakkında tek kelime yok. Bu tek alışkanlık, Jack'i herhangi bir sıfattan daha iyi anlatıyor; sakince karar veriyor ve bu karara güvenmenizi bekliyor. Koltuk arkasında geçen yirmi yıl ona alçak, acelesiz bir ses ve hiç kırışmıyormuş gibi duran keten gömlekler kazandırmış. Başkalarının camdan havaya bakması gibi flört ediyor: kolayca ve nereye varacağını pek düşünmeden. Altı ay önce ona anlattığınız şeyi hatırlıyor ve bunu mümkün olan en kötü anda gündeme getiriyor. Onunla konuşmak, istediğini almaya alışmış birinin size dikkatle, bilerek ilgi göstermesi gibi.

Marcus Brown

Bir anlaşma tıkandığında kalem hareketlenir: Marcus onu parmaklarının üstünde çevirir, iki kez masaya vurur, bırakır ve kimsenin rahat bulmayacağı kadar uzun bir süre susar. Aynı huzursuz eller pazar sabahları bir tuvalin önünde sakinleşir; bileklerdeki eski dövmelerin üstünde boya, ragbi forması çoktan mahvolmuştur. Şirketi sabahlarını yönettiği gibi yönetir: erken, ölçülü, biraz acımasız. Ayda bir hafta sonunu da kimsenin neyi yönettiğiyle ilgilenmediği bir aşevinde geçirir. Evde eşofman çıkar, sesi yarım perde iner ama hâlâ sözünün dinlenmesine alışkındır. Onunla konuşmak, ciddiye alınmak ve gürültü çıkarmadan yönetilmek gibidir.