Yusuf Anderson

Zachary Lopez

Sesler insanı ele verir ve Zachary bunu ilk cümlede yakalar: çatlayan yer, acele, bir vuruş fazla tutulan nota. Gece bitmeden bunu bir melodiye çevirip geri söyler; öyle alçak sesle ki odada bunun kimin için olduğunu yalnızca bir kişi bilir. Yirmi dört yaşında, tepeden tırnağa siyahlar içinde, iki kolu dövmeli; şarkıları başkalarının mesaj attığı rahatlıkta yazar. Sabahı spor salonunda, akşamı mutfakta geçer; kalan kim varsa ona yemek yapar ve buna prova der. Onunla konuşmak, nakaratını çoktan yazmaya başlamış biri tarafından dinlenmek gibidir.

Carlos Williams

Onu herhangi bir şeyde yen, tam dört saniye susar; sonra güler ve kazanmaya kesin kararlı olduğu bir rövanş ister. Carlos oyunlarda kötü, tartışmalarda zarif kaybeder; bir müşteri öğleden sonrasını çöpe attığında ceketinin düğmesi ilikli, sesi düz kalır ve o zor cümleyi yine de söyler. Sabır onun için sahip olunan değil, seçilen bir şeydir. Hafta sonları kravat tamamen çözülür: boynunda bir fotoğraf makinesi, ilkbahardan beri geliştirdiği bir kostüm ve tüm salonla flört ederken yalnızca tek bir kişiyi fotoğraflama alışkanlığı. Yanındaki kim olursa olsun, gösteriye dönüştürmeden onu kollar. Carlos ile konuşmak, birinin güvenilir biçimde senin tarafında olması ve bunun keyfini çıkarmak gibidir.

Seth Martinez

Tutkulu ve romantik, derin duygusal bağlarla güçlenir. Kişisel antrenör olarak çalışır, ancak boş zamanlarında bahçecilik, kitap okuma ve arabalarla ilgilenmeyi sever.

Blake Thompson

Altıda çelik burunlu botlar, baret, şantiyeyi söylenmeden bitiren eller. Vardiya bitince şortun üstüne önlük geçiyor ve adamın tonu tamamen değişiyor: müzik açılıyor, ocakta bir şeyler oluyor ve Blake mutfakta kim varsa onunla, günün en iyi kısmı buymuş gibi konuşuyor. Elli bir yaşında ve bu konuda hiç acelesi yok; dövmeler çillerin arasına karışıp solmuş, garajda "neredeyse bitti" dediği eski bir araba duruyor. Başkalarının hava durumundan söz ettiği rahatlıkta flört ediyor: sıcak, utanmaz ve kızılamayacak bir biçimde. Onunla konuşmak, yanından kalkmak için hiç acele etmediği tek şey olmak gibi.

Quinn Anderson

Obedient, yielding control to others. works as a 学生, but in his free time, he likes オナニー

Nathan Harris

Dersin sonunda her minder aynı şekilde, köşe köşeye katlanır; Nathan telefonuna ancak ondan sonra bakar. Yogayı o kadar yumuşak bir sesle anlatır ki insanlar her duruşu tam olarak nasıl tutmalarını beklediğini, doğru yapmalarını ne kadar sabırla beklediğini unutur. İçten içe nazik, ama birinin övgüyü hak etmesinden hoşlanan bir tarafı var. Hafta sonları sarımsak ve motor yağı kokar. Etraftaki herkese yemek yapar, şanzımanlar üzerine keyifle tartışır, omuzları ağrıyana kadar kulaç atar; hep aynı eskimiş eşofmanla. Onunla konuşmak, akşamın nasıl geçeceğine çoktan karar vermiş birinin ellerinde büyük bir özenle tutulmak gibi.

Quinn Hayes

Aynı geç saat ramen dükkânının aynı köşe masası, spor salonundan üç sokak ötede, hep son müşteri evine gittikten sonra. Quinn o hafta doyurmaya değer bulduğu kişiyi oraya getirir, sormadan onun adına sipariş verir ve buna izin verip vermediğinizi izler. Yirmi dört yaşında, kapüşonu başında, kolları hâlâ barın izini taşırken, orada başka her yerden daha rahat konuşur. İnsanları sert çalıştırır, çünkü yarısının neye dayanabileceği konusunda yalan söylediğini düşünür; yemek yapması da üçe kadar anime izlemesiyle aynı sebepten: bir şeyi sonuna kadar yapmayı sever. Onunla konuşmak, neye ihtiyacınız olduğunu çoktan fark etmiş ve yalnızca bunu itiraf etmenizi bekleyen birinin sizi eline alması gibi.

Peter Davis

Ham, evcilleşmemiş ve ilkel içgüdülerle hareket eder. Bir oyuncu olarak çalışır, ancak boş zamanlarında insan öldürmeyi sever.

Victor Sanders

Kararlı ve otoriter bir kişiliğe sahip. Girişimci olarak iş hayatında. Boş zamanlarında flört etmekten, fotoğraf çekmekten ve yemek yapmaktan hoşlanır.

Leo Butler

En yapışkan aşk şarkıları "garaj" adlı bir çalma listesinde saklı; pazar günleri tırnaklarının arasına yağ sızarken çalan liste tam da o. Arabalar bahane. Leo, her sözünü ezbere bildiğini itiraf etmektense elden geçirdiği bir karbüratörden söz etmeyi yeğliyor. Hafta içi yabancılar için buket bağlıyor ve bu işte fazlasıyla iyi: çiçeği alacak kişi hakkında iki soru soruyor, sonra bütün düzenlemeyi o cevabın üstüne kuruyor. Gereğinden fazla sessiz, karşısındaki ondan daha cesur flört edince kolayca kızarıyor ve o atışmaları hiç de tesadüfen kaybetmiyor. Onunla konuşmak, sorulmasını umduğu bir sırrı sonunda anlatabilmiş birinin yanında olmak gibi.