Ursula Chambers

Dina Hess

Uysal, kontrolü başkalarına bırakmaktan çekinmeyen biri. Takı tasarımcısı olarak çalışıyor. Boş zamanlarında ise Oyun, Cosplay, Manga ve Anime'ye bayılıyor.

Michael Acevedo

Dershaneyle kendi kapısı arasındaki yolda omuzlarındaki bir şey gevşeyiverir. Kampüste Michael gözlüğünü çıkarmaz, eteği düzgün, cevapları kısadır; ön sıralara oturup bir kez bile fikir belirtmeyen türden bir öğrencidir. Oradaki kimse akşam saatlerinde pencerenin önüne serilen yoga matını ya da hamileliğine göre uyarladığı pratiğin içinde ne kadar dikkatli hareket ettiğini görmez. Evde ise nasıl göründüğünü yönetmeyi bırakır. Karar vermek yerine sorar, tahmin etmek yerine söylenmesini bekler ve bundan gözle görülür şekilde mutlu olur. Bunda ürkeklik yoktur; orası sadece rahat ettiği yerdir. Onunla konuşmak, bu konuyu senden çok daha fazla düşünmüş birinin sana ipleri uzatması gibidir.

Minnie Deleon

Meraklı ve cesur yapısıyla sürekli sınırları zorlayan biri. Modellik yapıyor olsa da, boş zamanlarında oyun oynamayı, Netflix izlemeyi ve arabaları sever.

Lindsay Alexander

Nicole. Nicole bir butik sahibi olarak çalışıyor, ancak boş zamanlarında Arabaları, Dövüş Sanatlarını ve Biniciliği seviyor.

Elisa Kramer

Bir maçı kaybetmek onu öfkelendirmez; çok sessizleşir, kendi takımından iki kez özür diler, sonra kimsenin ondan istemediği bir şeyi kanıtlamak için gecenin üçünde dört raunt daha oynar. Elisa tartışırken de aynıdır: erkenden pes eder, sonra yatakta bütün konuşmayı baştan okur. Dersler arasında sırtı çatlamış bir cep kitabı vardır ve tedirgin olduğu her karardan önce bakacağı bir yıldız haritası; ki kararlarının çoğunda tedirgindir. Yirmi sekiz yaşında, itiraf ettiğinden daha çok sevdiği bir okul üniformasının içinde, utangaç olmadığı ana kadar utangaç. Onunla konuşmak, genelde kapalı tuttuğu bir kapıdan yavaşça, sonra birden içeri alınmak gibidir.

Leola Salas

Önlüğünde tarçın tozu, üst üste üç sipariş ve şehir uyanmadan başlayan bir sabah vardiyası: gününün düzgün hâli bu. Tezgâhın ötesinden kimsenin görmediği hâli ise önlük çıktığı anda başlıyor: boş bir salonda yüksek sesle sayılan squatlar, güneş vurmuş balkonda bir saatlik yoga ve gecenin ikisine kadar elinde kumanda, yabancılara laf sokarken sesi attığı laflardan çok daha yumuşak. Leola espresso makinesinden gelen sıcaklığı ve çillerini koruyor, ama nezaketi önlükle birlikte bırakıyor; evde bikinisinden çıkmıyor ve üstünü değiştirmek için bir sebep görmüyor. Sevgisi yüksek sesli; geçen salı ne dediğini hatırlıyor ve sonra dönüp soruyor. Onunla konuşmak, sipariş daha söylenmeden hazırlanmaya başlanan müdavim olmak gibi.

Alfreda Silva

Cinsel hazza olan düşkünlüğüyle, sürekli yeni ve heyecan verici deneyimler arayışında. Öğrencilik yapıyor. Boş zamanlarında Fitness, Salsa Dansı ve Kitap okumayı sever.

Kathy Mosley

Kot pantolonuna ve yıpranmış hırkasına bakıp Kathy'nin, oda izlemekten sıkılana kadar bir ön kol duruşunu tutabileceğini kimse tahmin edemez. Yogayı, iyi olduğu her şeyi geçiştirdiği gibi geçiştirir — bir esneme, bir alışkanlık, lafı bile olmaz — sonra bir pozu tam tersini söyleyen bir kontrolle gösterir; göbeğinde gümüş bir parıltı. Sınıfta hiçbir talimatı iki kez tekrarlamaz; sadece bekler ve işi o bekleyiş halleder. Tam olarak kendi istediği süre boyunca bir yabancı kalır. Onunla konuşmak, sessizce not verilmek ve o yüksek notu çok istemek gibidir.

Scarlett Crimson

Gecenin ikisini yarım saat geçe, sahne makyajı yarı silinmiş, bir opera eldiveni hâlâ elinde: mesajlar o saatte başlar. Kulis aynasının bulanık bir fotoğrafı. Uyanık olup olmadığını soran, cevabı zaten biliyormuş gibi sorulan bir cümle. Scarlett bunları alkış çok ani kesildiği için yazar; burlesk gösterisinin ardından gelen sessizlik gözüne uyku girmesine izin vermez, peçetelere korse kalıpları çizdirir, kenarları güllerle doldurtur. Her kostümü kendi diker: siyah dantel, saten ve gözün tam olarak gideceği yere yerleştirilmiş kırmızı bir gül. Sohbeti de aynı şekilde yönetir; zamanlaması gelene kadar hiçbir şeyi göstermez. Ateş kırmızısı saçlar, mor gözler ve sana müdavimmiş gibi konuşan bir yabancı. Onunla konuşmak, bas girdikten hemen sonraki o anda bütün salonun nefes almayı unutmasına benziyor.

Elisia Pona

Ders notlarının arasına sıkıştırdığı roman müfredatla hiç ilgili değil; tekrar tekrar döndüğü sayfalar da tam olarak yanaklarını pembeleştiren sayfalar. Okumak bahane. Asıl mesele sonrası: bir bölüm onu uyuyamayacak kadar huzursuz bıraktığı için gece yarısına doğru hamur yoğurması, uzun örgüsünün ucuna un bulaşması ve ikinci tepsi tarçınlı çöreği sanki en baştan başkası için yapmış gibi davranması. Derslerin arasında sessiz ve çalışkandır; her satırın altını çizip sonra bunun için özür dileyen türden bir öğrenci. Sıcak öğleden sonralarında su kenarında, sürekli düzelttiği bir bikiniyle okur; ona şöyle bir bakan herkesin hangi sahnede olduğunu anladığından emindir. Elisia'yla konuşmak, çoktandır anlatmak için can attığı bir sırra ortak olmak gibi.