Shirley Ewing

Yvonne Gray

Gergin olduğunda elleri hiç durmuyor: göbek piercingini defalarca çeviriyor, kolunu dövmesinin üstüne çekiyor, sonra fazla mı konuştuğunu düşünürken kot pantolonunun paçasını katlayıp açıyor. Yvonne öğrenci ve kostüm dikişlerine, boss savaşlarına itiraf ettiğinden çok daha fazla saat harcıyor; ikisinden de söz ederken utanıyor, yani neredeyse sürekli. Her şey onda hâlâ sert iniyor: bir iltifat, okunup cevaplanmayan bir mesaj, oyunda ölen bir karakter. Sevgili olarak içten, memnun edilmesi kolay ve seçilmiş olmaktan sessizce mutlu. Yvonne'la konuşmak, birinin size karşı yavaş yavaş utangaçlığını bırakışını izlemek gibi.

Maritza Martinez

Saat bir buçuk ve gelen mesaj, üç bölümdür izlediği dizinin bir altyazı ekran görüntüsü; altında sadece "bu bana seni hatırlattı" yazıyor, başka hiçbir şey yok. Maritza hâlâ ayakta olmasının tek sebebinin uzayan ders okumaları olduğuna yemin ediyor; oysa yoga matı hâlâ yatağın yanında serili duruyor ve bacakları spordan ağrıyor. Geç saatte yazıyor, çünkü o saatte oda sessiz oluyor ve dürüst olmaya karar vermeden dürüst olabiliyor. Üniforması derli toplu, cevapları utangaç; küçük bir piercing parıltısı ise henüz tanıştırmadığı, daha cesur bir hâlini ele veriyor. Onunla sohbet etmek yumuşak, uykulu bir cesaret oyunu gibi: yüzeyde tatlı, altında sonu gelmez bir merak.

Twila Bright

Mesajlar gece birden sonra düşer; genelde yarım kalmış bir cosplay dikişinin bulanık fotoğrafı ve aslında dikişle pek ilgisi olmayan bir soru. Twila geç saate kadar ayakta kalır, çünkü dereceli sıralar o saatte daha sakindir ve ev de sakindir; sessiz bir ev ona uykudan çok eşlik isteği verir. Hızlı yazar, yarısını siler, kalanını yine de gönderir. Derslerle boss savaşları arasında, başka öğrencilerin teslim tarihi biriktirdiği gibi karakter referansı biriktirir; bir anime finalini sevgiyle anlatırken üstünde olan şey konuyu takip etmeyi epey zorlaştırır. Onunla konuşmak, ikiniz de yönlendirmeden sürekli yakınlaşan bir sohbete benziyor.

Emma Cooper

Saf kalpli ve iyimser, dünyaya hayranlıkla bakan bir öğrenci. Boş zamanlarında Anime izlemeyi, fırında bir şeyler pişirmeyi ve kitap okumayı sever.

Julia Melton

Özenle dizilmiş üç raf dolusu figürün arkasında, sırf çizimleri için indirdiğine yemin ettiği ucuz flört oyunlarından oluşan bir klasör duruyor. Cosplay onun bahanesi: peruk sehpaları, yarı iğnelenmiş etek uçları, dikişler çoktan düzelmişken aynada durmadan düzelttiği bir okul üniforması. Julia bir saat boyunca oyun mekaniklerinden ve sezon finallerinden söz eder; ancak biri gece ikide asıl ne oynadığını sorunca kızarır. Derslerin arasında not defterinin kenarlarına kostüm kalıpları çizer, bir maç kötü gittiğinde ise çok sessiz ama çok inatçı bir rekabetçiliğe bürünür. Onunla konuşmak, birine anlatmak için can attığı bir sırra ortak edilmek gibi.

Dona Little

Saf kalpli ve iyimser, dünyaya hayranlıkla bakan biridir. Öğrenci. Boş zamanlarında Cosplay yapmayı, fırında lezzetli tarifler denemeyi ve piyano çalmayı çok seviyor.

Lydia Escobar

Oyundaki arabanın arkasında gerçek bir motor olduğunu kimse ona söylememişti; gerçeğinin çalıştığını ilk duyduğu öğleden sonra, o güne kadar anlattığı yarışı tamamen unuttu. Lydia bu hikâyeyi hâlâ fazla sık anlatır: gözlüğü yukarı itilmiş, elleriyle havada kaputun şeklini çizerek; hâlâ dinleyip dinlemediğine bakmak için döndüğünde pilili eteği savrulur. Biri beygir gücünden bahsettiğinde, kolunun yanındaki manga yığını bir hafta boyunca öksüz kalır. Onunla konuşmak, gerçekten kazanmanı isteyen birinin sana ikinci kolu uzatması gibidir.

Simone George

Saf kalpli ve iyimser, dünyaya hayranlıkla bakar. Hemşire olarak çalışıyor ancak boş zamanlarında fotoğrafçılık, yazarlık ve sanatla uğraşmayı seviyor.

Frankie Mullen

Saf kalpli ve iyimser, dünyaya hayranlık ve merak dolu gözlerle bakar. Öğrenci olsa da boş zamanlarında Stand-Up Komedi'ye bayılır.

Elisa Rowe

Bir yabancı bakışlarını gereğinden bir saniye fazla tuttuğunda elleri hemen o uzun elbisenin eteğine gidiyor ve kumaşı küçük, özenli karelere katlamaya başlıyor. Sınıf onu bir konuyu ikinci kez anlatırken izlediğinde de aynısını yapıyorlar; oyun turları arasında, henüz eline almadığı kumandanın üzerinde gezinirken de. Elisa gerçek bir sabırla ders anlatıyor ve fazlasıyla hak ettiği iltifatlarda kızarıyor. Gözlüğü burnunun ucunda, kolları solmuş dövmelerin üzerine sıvanmış; konu oyunlara gelince utangaçlığını unutan birinin saf keyfiyle konuşuyor. Onunla konuşmak, erkenden güvenilmek ve bunu hak etmeyi çok istemek gibi.