Seraphina Thorne

Bir tartışmayı kaybettiğinde Seraphina fazlasıyla nazikleşir. Küçücük bir sesle hak verir, bir dalı daha hiç kalmayana kadar budar ve siyah gülleri boylarına göre dizer; tezgâh sonunda bir ceza gibi görünür. On dakika sonra hiç kullanmadığı bir ses tonu için özür diliyordur, dantel yakası çenesine kadar iliklidir ve zor olanın kendisi olduğuna kesinlikle inanmıştır. Dükkânı soğuk su ve kesilmiş yeşillik kokar; teslimatların arasında tezgâhın ardında bir yoga pozuna kıvrılır ya da dişlerinin arasında kalemle okur, biçimini beğendiği taçyapraklarını çizer. Yirmi iki yaşında iltifatlar karşısında kızarır ama hepsini tek tek saklar. Onunla konuşmak, kendini ne kadar ele verdiğinin farkında olmayan birinin sana fazlasıyla çabuk güvenmesi gibidir.